AktualnaAgenda.pl

Jak korzystać z portalu? Rozwiń

Wpisy nie są źródłami, lecz streszczeniami materiałów źródłowych. Naciśnij 'Przejdź do źródła', aby przeczytać oryginalne źródło. Nie każdy wpis jest streszczeniem źródła, niektóre bywają komentarzem lub formą opracowania dotyczącą fragmentu, który autorowi wpisu wydał się interesujący. Celowe podawanie nieprawdy jest zabronione. Wpisy zawierające nieprawdę, lub których źródło niedowodzi tezy stawianej we wpisie są w widoczny sposób oznaczane przez moderatora - jako bezpodstawne lub nieprawdziwe. Jeżeli zauważysz tego typu wpis to napisz o tym w komentarzu, lub zgłoś moderatorowi (przycisk 'Zgłoś'). Wpisy będą oznaczane, a nie kasowane - zwiększa to liczbę osób do których dotrze sprostowanie.
Część wpisów zawiera same media bez wskazania materiału źródłowego, lub mają formę luźną, lub stanowią krótką informację nt. istotnych wydarzeń bieżących. Takie treści w założeniu portalu mają stanowić urozmaicenie, a przeważająca liczba wpisów ma być streszczeniem zrecenzowanego badania źródłowego. Jeżeli nie widzisz przycisku 'Przejdź do źródła', lub źródło nie jest podane w treści wpisu, traktuj wpis jako materiał drugiej kategorii - oczywiście dalej możesz taką treść oznaczyć jako nieprawdziwą argumentując to w komentarzu.
Tematy wpisów możesz wybierać za pomocą filtra. Wybrane w filtrze tagi trafiają do URL i możesz je udostępnić kopiując link.
Zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać własne wpisy, oraz komentarze.
Pisząc komentarze użytkownicy mogą oznaczać wpisy jako np. ich zdaniem zawierające fałszywe informacje. Komentarze z podanymi źródłami lub z innego powodu istotne, zostaną oznaczone przez administratora i będą wyświetlane w widocznym miejscu, w tym na stronie głównej. Wpisy z nowo dodanymi komentarzami trafiają na początek 'Nowości', aby zwiększyć zasięg nowej informacji w temacie - np. sprostować nieprawde.
Więcej informacji w zakładce o nas.

Starożytni Egipcjanie byli ludnością rasy kaukaskiej, z przewagą cech czaszek typu pelasgijskiego, a tylko nieliczni mieli cechy negroidalne.

Starożytni Egipcjanie byli ludnością rasy kaukaskiej, z przewagą cech czaszek typu pelasgijskiego, a tylko nieliczni mieli cechy negroidalne.

Zebrano 137 czaszek, w tym 100 pochodzących ze starożytnego Egiptu. Większość stanowiły typy kaukaskie, w tym pelasgijski, egipski i semicki. Typ pelasgijski charakteryzował się najdoskonalszą budową, podobną do greckiej, oraz największym kątem twarzy wynoszącym około 80–83 stopni. Typ egipski miał węższe czoła, orle nosy i kąt twarzy wynoszący 77 stopni. Typ semicki charakteryzował się cofniętymi czołami i wydatnymi nosami. Typ negroidalny rzadk...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Egipt Biali ludzie

Ramzes III był nosicielem haplogrupy Y-DNA E1b1a pochodzącej z Afryki Wschodniej.

Setnakhte nie był bezpośrednim potomkiem poprzednich faraonów, lecz założycielem nowej dynastii o obcym pochodzeniu. Ramzes III był owocem mieszanego związku królewskiego między Egipcjanami a Hetytami, zawartego po podpisaniu traktatu pokojowego. Ramzes III posiadał Y-DNA typu E1b1b, łączące go z Fenicjanami, Hetytami, Żydami oraz etiopskimi Żydami. Aktualne badania potwierdzają, że Y-DNA Ramzesa III to E1b1a, dominujący w Afryce Subsaharyjskiej....

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Egipt Genetyka

NevGen pozwala przewidzieć stopień domieszki genetycznej neandertalczyków na podstawie autosomalnego DNA Europejczyków i mieszkańców regionu śródziemnomorskiego.

NevGen to autosomalny predyktor pochodzenia neandertalskiego. Narzędzie to analizuje dane SNP pod kątem domieszki genetycznej pochodzącej od przodków archaicznych. Wykresy PCA przedstawiają skupiska genetyczne w Europie. Wykresy obejmują populacje Bliskiego Wschodu. Wykresy obejmują grupy z regionu Morza Śródziemnego. W języku serbskim obserwuje się spadek częstotliwości użycia czasów przeszłych.

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Homo Neanderthalensis Europa i UE

Ramzes III był nosicielem haplogrupy E1b1a Y-DNA pochodzącej z Afryki Zachodniej.

Ramzes III należał do haplogrupy Y-DNA E1b1a, występującej głównie w Afryce Zachodniej, Środkowej, Południowo-Zachodniej i Południowo-Wschodniej. Dodatkowe badania sugerują, że jego szczątki mogą należeć do haplogrupy Y-DNA E1b1b, która wyodrębniła się z E1b1a. Haplogrupa E1b1b jest obecnie powszechna w regionie Lewantu, Afryki Północnej oraz Doliny Ryftu. Ramzes III był drugim faraonem z XX dynastii i ostatnim wielkim królem Nowego Państwa, posi...

newnickk 25 mar 2026 Egipt Murzyni Genetyka

Ramzes III jest nosicielem haplogrupy Y E1b1a pochodzącej z regionu subsaharyjskiego, co potwierdziły badania Hawassa.

Analiza STR Ramzesa III wskazuje na 96,2% pochodzenia z Afryki Subsaharyjskiej według programu PopAffiliator. Hawass i in. (2012) określili haplogrupę Y Ramzesa III jako E1b1a. Częstotliwość występowania haplogrupy E1b1a sięga 80% w Afryce Zachodniej i 60% w Afryce Środkowej. DNA Tribes potwierdza pochodzenie subsaharyjskie w rodzinach faraonów z XX dynastii. PopAffiliator prawidłowo przypisuje próbki subsaharyjskie z prawdopodobieństwem ponad 90...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Egipt Genetyka

Starożytni Egipcjanie byli Afrykanami o brązowej karnacji, która pierwotnie była czarna, zanim doszło do domieszki genów odpowiedzialnych za utratę pigmentacji pochodzących z Bliskiego Wschodu.

Egipt leży w Afryce, więc starożytni Egipcjanie byli Afrykanami. Termin „czarny” oznacza brązową karnację, a nie tylko stereotypy dotyczące mieszkańców Afryki Subsaharyjskiej. Niektórzy starożytni Egipcjanie byli czarni i mieli brązową karnację. Pierwotni ludzie byli czarni – geny odpowiedzialne za utratę pigmentacji rozprzestrzeniły się dopiero później, w okresie od 11 000 do 6 000 lat temu. Mieszkańcy Doliny Nilu 8 000 lat temu byli czarni. Gór...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Egipt Kolor skóry i pigmentacja

Ramzes III należał do egipskiej haplogrupy E1b1b-V22, a nie do subsaharyjskiej E1b1a, co wynikało z błędnych wyników testów STR.

W badaniu błędnie przypisano Ramzesa III i Nieznanego Mężczyznę E do haplogrupy E1b1a występującej w Afryce Subsaharyjskiej. Haplogrupa E1b1a dominuje w Afryce Subsaharyjskiej, ale praktycznie nie występuje w Afryce Północnej i na Rogu Afryki. Wyniki STR, takie jak 393=8, 19=19, 391=8, 392=17, są statystycznie niemożliwymi błędami. Poprawiony haplotyp pasuje do E1b1b-V22, skupionego w Egipcie. E1b1b-V22 występuje u 15% mieszkańców północnego Egip...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Egipt Murzyni

Opublikowany haplotyp STR DNA chromosomu Y Ramzesa III to w większości przypadkowe bzdury, które pokrywają się jedynie z 2–3 rzeczywistymi wartościami E1b1a.

NevGen przewiduje, że haplotyp Ramzesa III to J1a2a1a2 P58 o niskiej wartości fitness wynoszącej 0,43%. Losowe pełne haplotypy osiągają średnio 0,12% maksymalnej wartości fitness. Haplotypy z 2 rzeczywistymi STR-ami E1b1a osiągają średnio 0,33% wartości fitness. Haplotypy z 3 rzeczywistymi STR-ami E1b1a osiągają średnio 0,58% wartości fitness. Współczynnik dopasowania haplotypu Ramzesa mieści się w przedziale 2–3 rzeczywistych wartości E1b1a plus...

newnickk 25 mar 2026 Egipt Genetyka Murzyni

Mieszkańcy Afryki Środkowej z późnego plejstocenu wykazują archaiczne cechy i różnorodność fenotypową, których nie obserwuje się u współczesnych mieszkańców regionu subsaharyjskiego.

Grupy archaiczne współistniały z współczesnymi ludźmi w Afryce co najmniej do MIS 3. Badania genetyczne potwierdzają obecność domieszki genetycznej pochodzącej od archaicznych przodków w populacjach afrykańskich. Afrykańskie skamieniałości z późnego plejstocenu wykazują wysoką różnorodność fenotypową, niespotykaną w współczesnych grupach. Ishango 11 dostarcza 138 szczątków pochodzących od 12 osobników datowanych na 20–25 tys. lat temu w Afryce Śr...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Ewolucja Genetyka

W czterech modelach szczegółowo opisano pochodzenie Homo sapiens w Afryce na podstawie danych genomowych, skamieniałości i badań archeologicznych.

Gromadzenie danych dotyczących Afryki ożywia zainteresowanie modelami pochodzenia współczesnego człowieka. Dyskusje nadal ograniczają się do poszczególnych dyscyplin i brakuje w nich integracji międzydziedzinowej. Genetycy domagają się jasno określonych parametrów do testowania modeli demograficznych. Przedstawiono cztery modele pochodzenia Homo sapiens w Afryce. Modele te opierają się na literaturze z zakresu paleoantropologii i genetyki. Przeds...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Homo Sapiens Ewolucja

W przeciwieństwie do Senegalczyków, Etiopczycy należą do najgłębszych kladów chromosomu Y ludów Khoisan.

Etiopczycy i Khoisanowie należą do charakterystycznych dla Afryki grup I i II, charakteryzujących się różnymi haplotypami. Większość Etiopczyków i wszyscy Senegalczycy należą do grupy III, będącej prekursorem migracji z Afryki. Etiopskie chromosomy Y z grup VI, VIII i IX wywodzą się z migracji powrotnych z Azji. W analizie hierarchicznej wykorzystano 30 markerów biallelicznych u 126 Etiopczyków i 139 Senegalczyków. Badanie potwierdza archeologicz...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Genetyka Ewolucja

W wyniku wieloregionalnej ewolucji w Afryce powstała forma H. helmei, która jest najbliższa przodkowi anatomicznie współczesnych ludzi.

Gatunek H. helmei żył w południowo-wschodniej Afryce w środkowym plejstocenie. Czaszka z Florisbadu ma pojemność 1400 cm³ i została datowana na okres 294 000–224 000 lat temu. Szczątki z Omo, datowane na 230 000 lat, są najstarszymi znalezionymi skamieniałościami człowieka współczesnego. Czaszka z Eliye Springs wykazuje mozaikę cech podstawowych i wywodzących się, zgrupowanych z Omo 2 i LH 18. Florisbad porównywany jest z Cro-Magnonami, neanderta...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Republika Południowej Afryki Ewolucja

Ludność Khoe-San oddzieliła się od reszty ludzkości 200–300 tysięcy lat temu i charakteryzuje się największą różnorodnością genetyczną.

Ludność Khoe-San reprezentuje najbardziej zróżnicowane linie rodowe wśród Homo sapiens. Genomy Khoe-San zawierają 25% unikalnych wariantów, których nie występuje nigdzie indziej. Ludność Khoe-San charakteryzuje się najwyższą heterozygotycznością i różnorodnością alleli na świecie. Nawet po wyeliminowaniu wpływu niedawnego wymieszania genetycznego różnorodność ludności Khoe-San nadal przewyższa różnorodność innych Afrykanów. Najgłębsze rozdzieleni...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Genetyka Ewolucja

SNP o numerze 1880753 zwiększa ryzyko wystąpienia PSP/CBD i powoduje wcześniejszy początek choroby.

Lokacja Rs1880753 konsekwentnie zwiększa ryzyko wystąpienia PSP/CBD w modelu addytywnym. Lokacja Rs1880753 obniża wiek wystąpienia choroby w modelu addytywnym. Lokacja Rs1880753 znajduje się 160 kb przed genem tau. Lokacja Rs1880753 znajduje się 50 kb przed genem CRHR1. Rs1880753 prawdopodobnie działa jako element cis regulujący ekspresję tau lub CRHR1. Wariant H1 genu Rs45502095 przyspiesza wiek wystąpienia choroby w modelu recesywnym. Haplotyp ...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Nauka Zdrowie

Stres we wczesnym okresie życia zmniejsza aktywność wskaźnika objętościowego (PVI) w przedniej części kory przedczołowej (mPFC) poprzez hamowanie neuronów piramidalnych (PN) wywołane zwiększoną ekspre

ES upośledza pamięć porządku czasowego, przestrzenną pamięć roboczą, rozpoznawanie nowych obiektów oraz rozpoznawanie obiektów w przestrzeni u dorastających samców myszy. ES zmniejsza gęstość komórek PVI w przedniej części kory czołowej (mPFC) bez wpływu na komórki SST-IN. ES obniża aktywność komórek PVI w mPFC mierzoną za pomocą c-fos i wywołanych potencjałów czynnościowych. ES zmniejsza pobudzenia doprowadzane z komórek PN do komórek PVI, zwięk...

newnickk 25 mar 2026 Nauka Psychologia Genetyka

Fragmentacja snu aktywuje mikrogleję hipokampu poprzez indukowaną przez CRH regulację w górę ekspresji galektyny-3 oraz zaburzenia autofagii.

Trzy tygodnie fragmentacji snu aktywują mikrogleję konkretnie w hipokampie, ale nie w prążkowiu ani w korze przedczołowej. Fragmentacja snu powoduje wzrost poziomu CRH, CRHR1 i CRHR2 w hipokampie. CRH zwiększa ekspresję cytokin prozapalnych, takich jak IL-1β, IL-6, TNF-α i CCL2, w pierwotnych komórkach mikrogleji i komórkach BV2. CRH zwiększa poziom białka galektyny-3 i tworzenie się plamek wskazujących na uszkodzenie lizosomów w mikrogleju. CRH ...

newnickk 25 mar 2026 Nauka Zdrowie Psychologia

Haplotyp MAPT H1 nie wykazuje związku z ryzykiem wystąpienia choroby Parkinsona ani wiekiem jej wystąpienia u Nigeryjczyków.

Częstość haplotypu H1 wynosiła 98,7% u pacjentów z chorobą Parkinsona w porównaniu z 99,1% w grupie kontrolnej. Częstość haplotypu H2 wynosiła 1,3% u pacjentów z chorobą Parkinsona w porównaniu z 0,9% w grupie kontrolnej. Częstość genotypu H1H1 wynosiła 97,5% u pacjentów z chorobą Parkinsona w porównaniu z 98,2% w grupie kontrolnej. Haplotyp H1 nie był powiązany z ryzykiem choroby Parkinsona po uwzględnieniu płci i wieku wystąpienia choroby. Ilor...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Nauka Zdrowie

Inwersja genu MAPT typu Ancestral H2 powtarza się niezależnie u naczelnych i jest przyczyną mikrodelecji odpowiedzialnych za upośledzenie umysłowe u Europejczyków.

Inwersja regionu MAPT w loci 17q21.31 wykazuje polimorfizm u małp człekokształtnych. Inwersje pojawiły się niezależnie u szympansów i ludzi. Punkty przełamania inwersji u ludzi pokrywają się z duplikacjami rodziny genów LRRC37. Konfiguracja H2 stanowi stan pierwotny dla małp człekokształtnych i ludzi. Konfiguracja H2 wykształciła większą homologię sekwencji, sprzyjając powstawaniu mikrodelecji. Mikrodelecje H2 wiążą się z upośledzeniem umysłowym ...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Ewolucja Hominidy

Haplotypy H2 z Afryki Północnej tworzą grupę bliższą osobom spoza Afryki niż tym z Afryki Subsaharyjskiej.

Haplotypy H2 wykazują niejednolity rozkład w Afryce. U mieszkańców Afryki Północnej obserwuje się wyższą częstotliwość odwróconych podtypów H2 niż u mieszkańców Afryki Subsaharyjskiej. Chromosomy H2 mieszkańców Afryki Północnej są genetycznie bliższe chromosomom osób spoza Afryki. Potwierdza to tezę, że mieszkańcy Afryki Północnej oddzielili się od grup spoza Afryki w niedawnej przeszłości. Rodzina H2 wykazuje większą różnorodność niż wcześniej s...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Genetyka Ewolucja

Haplotyp „Ancestral H2”, pozbawiony duplikacji, dominuje wśród afrykańskich łowców-zbieraczy, ale zanika u mieszkańców Afryki Zachodniej, podczas gdy u Europejczyków obserwuje się niedawną duplikację

Inwersja 17q21.31 występuje w postaci haplotypów bezpośrednich H1 lub odwróconych H2, charakteryzujących się różnicami pod względem chorób i selekcji. Osiem haplotypów strukturalnych powstało w wyniku rearanżacji o długości 1,08–1,49 Mb. Doszło do podwójnego zdarzenia rekombinacji H1-H2 o długości 30 kb. Powtarzające się częściowe duplikacje genu KANSL1 miały miejsce zarówno w haplotypie H1, jak i H2. Duplikacje genu KANSL1 osiągnęły wysoką częst...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Ewolucja Murzyni

W bazie danych dbSNP153 zgromadzono 702 miliony głównie rzadkich krótkich wariantów genetycznych w genomie hg38.

Wersja dbSNP 153 mapuje 667 milionów różnych wariantów na genom hg38. Większość wariantów to warianty rzadkie, a nie prawdziwe polimorfizmy. Podzbiór „Common” zawiera 15 milionów wariantów o częstotliwości występowania (MAF) co najmniej 1% w projekcie 1000 Genomes. Podzbiór „ClinVar” obejmuje 455 000 wariantów, zarówno łagodnych, jak i patogennych. Podzbiór „Mult” oznacza warianty mapujące się na wiele chromosomów. Podsekcja Map Err zawiera 149 0...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Nauka Demografia

Haplotyp mamy wykazuje błędne wartości STR, co prowadzi do błędnego określenia jako E1b1a; prawdziwą haplogrupą jest egipska E1b1b-V22.

Haplotyp zawiera błędne sekwencje STR, takie jak 393=8, 19=19, 391=8, 392=17. Dokładnie ten sam błędny haplotyp znaleziono w innej mumii. Wykluczenie błędów wskazuje na E1b1b, a konkretnie na E1b1b-V22, którego centrum występowania znajduje się w Egipcie. 390=21 wskazuje na E1b1a, ale 438=10 zdecydowanie wskazuje na E1b1b, ponieważ tylko 2% osób z E1b1a ma ten genotyp. 385a/b=20/20 jest rzadki, ale pasuje do E1b1b-V22. 389a/b=13/33 to rzadka, wys...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Egipt Murzyni

Ramzes III posiadał egipski typ Y-DNA E1b1b-V22, a nie zachodnioafrykański E1b1a.

Twierdzenie firmy 23andMe, że Ramzes III pasuje do haplogrupy E1b1a, jest fałszywe i opiera się na przestarzałych badaniach. Ramzes III był nosicielem gałęzi V22 haplogrupy E, typowej dla Egiptu. Haplogrupa E1b1a-V38 pochodzi z Afryki Zachodniej i jest daleka od DNA starożytnych Egipcjan. W badaniu wykorzystano niewiarygodne markery STR zamiast dokładnych SNP. Inne badania dotyczące DNA starożytnych Egipcjan są zanieczyszczone lub budzą podejrzen...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Egipt Genetyka

Ramzes III i jego syn byli nosicielami genu Y-DNA E1b1b-V22, którego występowanie osiągało szczytowy poziom 88,3% wśród erytrejskich Saho, co potwierdza istnienie kultury Punt w Rogu Afryki.

Ramzes III należał do linii ojcowskiej E1b1b-V22. Jego syn Pentawere również należał do tej linii. Częstotliwość występowania V22 wśród ludu Saho z grupy języków kuszyckich w Erytrei sięga 88,3%. Starożytne DNA z mumii zostało zbadane przez firmy DNA Consultants i Nevgen Predictor. Potwierdza to lokalizację starożytnego Puntu w Rogu Afryki. Trombetta i in. 2015 przedstawiają dane dotyczące częstotliwości występowania w języku saho.

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Egipt Genetyka

Mieszkańcy Afryki Subsaharyjskiej są nosicielami archaicznego DNA pochodzącego od homininów, którzy oddzielili się od nich 700 000 lat temu, w wyniku niedawnego wymieszania genetycznego.

Pigmeje z plemion Biaka i San wykazują niezwykle silne dowody na archaiczne domieszki genetyczne (P < 10^{-4}). Mandenka nie wykazują żadnych znaczących archaicznych domieszek (P > 0,05). Szczytowy moment rozdzielenia się przodków przypada na 700 tys. lat temu lub 375 tys. lat temu. Szczytowe wartości czasu mieszania genetycznego wynoszą 35 tys. lat temu lub 15 tys. lat temu. Szczytowe wartości proporcji mieszania genetycznego wynoszą 2% lu...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Genetyka Ewolucja

Afrykanie posiadają DNA wymarłego, pokrewnego neandertalczykom gatunku-ducha, którego nie ma u Europejczyków.

Współcześni Afrykanie posiadają obce DNA pochodzące od nieznanych archaicznych gatunków. DNA to różni się od DNA neandertalczyków i denisowczyków. Do krzyżowania się gatunków doszło w Afryce 20 000–50 000 lat temu. Obce DNA występuje u Pigmejów, Hadza i Sandawe. Nie ma śladu tego DNA u współczesnych Europejczyków. Grupa archaiczna ograniczała się do Afryki. Ludzie dzielili Ziemię z pokrewnymi gatunkami przez ponad 150 000 lat. Krzyżowanie się gat...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Ewolucja Genetyka

W porównaniu z odsetkiem osób homoseksualnych w całej populacji liczba homoseksualnych pedofilów znacznie przewyższa liczbę pedofilów heteroseksualnych.

Pedofilia była dotychczas badana wyłącznie u mężczyzn, ponieważ u kobiet występuje rzadko lub wcale. Dane dotyczące proporcji ginefilii i androfilii zaczerpnięto z ponownej analizy badań Kinseya przeprowadzonej przez Gebharda oraz z innych znaczących badań. Liczbę sprawców przestępstw wobec dzieci o orientacji heteroseksualnej i homoseksualnej podano na podstawie danych Mohr, Gebharda oraz 457 przypadków z Instytutu Clarke’a. Odsetek sprawców prz...

newnickk 25 mar 2026 Psychologia Przestępczość Przemoc seksualna

Pusty w środku popiersie Amenemhata III z Hawary, wykonane z brązu i mierzące 46,5 cm, stanowi przykład wczesnego odlewu o grubych ściankach, wzbogaconego o intarsje i srebrne blaszki.

Popiersie ze stopu miedzi o wysokości 46,5 cm, pochodzące z Hawary w Fajum, z okresu Średniego Państwa, XII dynastii. Głowa i tułów odlane razem metodą odlewu pustego, o grubości ścianek do 1 cm. Wgłębiony pierścień 3,5–4,5 cm poniżej, służący do osadzenia w dolnej części tułowia. Ramiona odlane osobno, zamocowane za pomocą trzpieni w rowkach na ramionach; fragment prawego ramienia pozostał na miejscu. Wgłębiona krawędź wokół głowy utrzymuje odla...

newnickk 25 mar 2026 Egipt Starozytnosc Technologia

Genom Egipcjan z okresu Starego Państwa wykazuje podobieństwa do populacji północnoafrykańskich i zachodnioazjatyckich.

Metoda PCA pozwala na przeniesienie genomu starożytnego Egiptu na współczesne populacje na całym świecie. Oddzielna analiza PCA skupia się na starożytnych genomach z Afryki Północnej i Azji Zachodniej. Program ADMIXTURE przy wartości K=14 analizuje genom egipski w zestawieniu ze starożytnymi genomami afrykańskimi i zachodnioazjatyckimi oraz współczesnymi genomami egipskimi. W analizie wykorzystano podzbiór genomów użyty w qpAdm na rys. 3. Pełne w...

newnickk 25 mar 2026 Egipt Genetyka Murzyni

Meganthropus to uznany rodzaj olbrzymich małp z rodzaju Ponginus, niebędących homininami, najbliższych gatunkowi Lufengpithecus.

Skamieniałości Meganthropusa z plejstocenu na Jawie obejmują potężne szczęki i czaszki większe niż u goryli. Wysokość szczęki Sangiran 6 odpowiada wymiarom goryla, ale w przeciwieństwie do małp człekokształtnych jej najwyższy punkt znajduje się na poziomie pierwszego zęba trzonowego. Weidenreich oszacował, że Meganthropus miał 2,4 m wzrostu i ważył 180–270 kg. Badania zębów przeprowadzone w 2019 r. potwierdzają, że jest to odrębny rodzaj z rodzin...

newnickk 25 mar 2026 Hominidy Homo Erectus Homo Habilis

Skamieniałości megantropusa znalezione na Jawie i w Afryce nie dają się zaklasyfikować jako podgatunek Homo erectus ani jako australopitek.

Fragmenty zębów i szczęki odkryte w Sangiran na Jawie w latach 1941 i 1952. Początkowo nazwany Meganthropus paleojavanicus. Dodatkowe szczątki znalezione w 1948 roku w Swartkrans w RPA nazwano Meganthropus africanus. Niewielka ilość skamieniałości uniemożliwia ostateczną klasyfikację. Powszechnie proponowany jako podgatunek Homo erectus. Często porównywany do Australopithecus, Paranthropus lub Gigantopithecus. Okazy obejmują Sangiran 6, Sangiran ...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Republika Południowej Afryki Homo Erectus

Poprzednia Strona 54 / 191 Następna