Baza DNA pobranych z starożytnych ludzkich szczątków
Baza DNA pobranych z starożytnych ludzkich szczątków
Baza DNA pobranych z starożytnych ludzkich szczątków
Jak korzystać z portalu?
- Wpisy nie są źródłami, lecz streszczeniami materiałów źródłowych. Naciśnij 'Przejdź do źródła', aby przeczytać oryginalne źródło. Nie każdy wpis jest streszczeniem źródła, niektóre bywają komentarzem lub formą opracowania dotyczącą fragmentu, który autorowi wpisu wydał się interesujący. Celowe podawanie nieprawdy jest zabronione. Wpisy zawierające nieprawdę, lub których źródło niedowodzi tezy stawianej we wpisie są w widoczny sposób oznaczane przez moderatora - jako bezpodstawne lub nieprawdziwe. Jeżeli zauważysz tego typu wpis to napisz o tym w komentarzu, lub zgłoś moderatorowi (przycisk 'Zgłoś'). Wpisy będą oznaczane, a nie kasowane - zwiększa to liczbę osób do których dotrze sprostowanie.
- Część wpisów zawiera same media bez wskazania materiału źródłowego, lub mają formę luźną, lub stanowią krótką informację nt. istotnych wydarzeń bieżących. Takie treści w założeniu portalu mają stanowić urozmaicenie, a przeważająca liczba wpisów ma być streszczeniem zrecenzowanego badania źródłowego. Jeżeli nie widzisz przycisku 'Przejdź do źródła', lub źródło nie jest podane w treści wpisu, traktuj wpis jako materiał drugiej kategorii - oczywiście dalej możesz taką treść oznaczyć jako nieprawdziwą argumentując to w komentarzu.
- Tematy wpisów możesz wybierać za pomocą filtra. Wybrane w filtrze tagi trafiają do URL i możesz je udostępnić kopiując link.
- Zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać własne wpisy, oraz komentarze.
- Pisząc komentarze użytkownicy mogą oznaczać wpisy jako np. ich zdaniem zawierające fałszywe informacje. Komentarze z podanymi źródłami lub z innego powodu istotne, zostaną oznaczone przez administratora i będą wyświetlane w widocznym miejscu, w tym na stronie głównej. Wpisy z nowo dodanymi komentarzami trafiają na początek 'Nowości', aby zwiększyć zasięg nowej informacji w temacie - np. sprostować nieprawde.
- Więcej informacji w zakładce o nas.
Inwersje chromosomowe występują u ludzi znacznie częściej, niż przewidywano, i napędzają ewolucję genomu.
Inwersje chromosomowe występują u ludzi znacznie częściej, niż przewidywano, i napędzają ewolucję genomu.
Najnowsze techniki molekularne wskazują, że inwersje są powszechnymi zrównoważonymi rearanżacjami. Inwersje odwracają orientację sekwencji genomowej bez utraty ilościowej. Większość inwersji nie powoduje zmian fenotypowych, chyba że naruszają one regiony kodujące. Klasyczny pogląd, zgodnie z którym inwersje powodują obniżoną płodność, został podważony. Inwersje odgrywają kluczową rolę w ewolucji ludzkiego genomu. Udoskonalone metody umożliwiają w...
Kości z paleolitu zawierają informacje o kolejnych cyklach księżycowych w postaci celowo wykonanych nacięć, a nie przypadkowych zdobień.
Kości z paleolitu zawierają informacje o kolejnych cyklach księżycowych w postaci celowo wykonanych nacięć, a nie przypadkowych zdobień.
Marshack zbadał pod mikroskopem kości z Lartet i Blanchard we Francji, liczące 30 000 lat. Zaznaczenia wskazują na 24 zmiany narzędzi przy 69 kolejnych uderzeniach, co świadczy o celowym zapisie. Nacięcia odzwierciedlają wzorce cyklu księżycowego pomimo nieregularności spowodowanych warunkami pogodowymi lub błędami. Kość z Ishango, pochodząca ze stanowiska archeologicznego w Afryce sprzed 11 000 lat, zawiera zgrupowane nacięcia przypominające lic...
Struktura genetyczna ludu Han z północy ukształtowała się 3000 lat temu na Równinie Środkowej.
Struktura genetyczna ludu Han z północy ukształtowała się 3000 lat temu na Równinie Środkowej.
Genetycznie starożytni mieszkańcy Hengbei odpowiadają współczesnym mieszkańcom północnego Han zarówno po linii matczynej, jak i ojcowskiej. Mieszkańcy północnego Han różnią się od północnych mniejszości etnicznych pomimo wspólnego obszaru geograficznego. Starożytni mieszkańcy Hengbei są najbliżsi mieszkańcom północnego Han na wykresach PCA. Hengbei dzieli większość haplotypów mtDNA z mieszkańcami północnego Han. Współczynnik FST między Hengbei a ...
Azjaci nabyli trójkorzeniowe zęby trzonowe dolne od denisowczyków w wyniku introgresji.
Azjaci nabyli trójkorzeniowe zęby trzonowe dolne od denisowczyków w wyniku introgresji.
Półżuchwa denisowczyka pochodząca ze skamieniałości znalezionej w chińskim Xiahe, datowanej na 160 000 lat, posiada dolny drugi trzonowiec z trzema korzeniami. Trzonowce dolne z trzema korzeniami występują u mniej niż 3,5% nieazjatyckich przedstawicieli gatunku Homo sapiens. W populacjach pochodzenia azjatyckiego, w tym w Chinach i w Nowym Świecie, odsetek trzonowców dolnych z trzema korzeniami przekracza 40%. Skamielina dowodzi, że cecha trójkor...
Red Hat oskarżony o dyskryminację białego pracownika mężczyzny w imię różnorodności i równości.
Red Hat oskarżony o dyskryminację białego pracownika mężczyzny w imię różnorodności i równości.
IBM-owned Red Hat został pozwany za rzekomą dyskryminację białego pracownika mężczyzny. Pozew twierdzi, że firma faworyzowała inne rasy i płcie w celu zwiększenia różnorodności, co doprowadziło do zwolnienia pracownika.
Czaszka Salkhit stanowi formę przejściową między archaicznymi a współczesnymi skamieniałościami z Zhoukoudian, co podważa klasyfikację Homo erectus.
Czaszka Salkhit stanowi formę przejściową między archaicznymi a współczesnymi skamieniałościami z Zhoukoudian, co podważa klasyfikację Homo erectus.
Salkhit wykazuje cechy archaiczne wspólne zarówno dla znaleziska nr 1 z Zhoukoudian, jak i dla próbek z Górnej Jaskini. Dane metryczne wskazują, że Salkhit plasuje się pośrednio między znaleziskiem nr 1 z środkowego plejstocenu a Górną Jaskinią z późnego plejstocenu. Salkhit ma szerszą kość czołową i cieńszą okolicę nadoczodołową niż próbki ze środkowego plejstocenu, podobnie jak późniejsze hominidy. Odzwierciedla to trend modernizacji w postaci ...
Ewolucja człowieka: modele pochodzenia Homo sapiens i wymiana genów z neandertalczykami
Ewolucja człowieka: modele pochodzenia Homo sapiens i wymiana genów z neandertalczykami
Artykuł przedstawia ewolucję człowieka, porównując modele wieloregionalny i afrykańskiego pochodzenia nowoczesnego Homo sapiens. Badania genetyczne potwierdzają teorię afrykańskiego pochodzenia, wskazując na migrację z Afryki około 200 000 lat temu i wymianę genów z neandertalczykami i denisowianami.
W pochówkach z Windover nie znaleziono śladów DNA pochodzenia europejskiego, natomiast haplogrupa X wskazuje na pochodzenie azjatyckie.
W pochówkach z Windover nie znaleziono śladów DNA pochodzenia europejskiego, natomiast haplogrupa X wskazuje na pochodzenie azjatyckie.
W pochówkach z Windover nie znaleziono DNA pochodzenia europejskiego. Wariant haplogrupy X występuje u niewielkiego odsetka rdzennych Amerykanów. Haplogrupa X występuje również u nieco większego odsetka Europejczyków. Haplogrupa X nie jest wskaźnikiem pochodzenia europejskiego. Haplogrupa X ma odmiany europejskie, azjatyckie i amerykańskie. Wspólne pochodzenie wyjaśnia obecność haplogrupy X – azjatycka droga do Ameryk. Starożytni mieszkańcy półno...
Łowcy-zbieracze z okresu Brony Żelaznej zbudowali pierwsze w Europie miasto zaprojektowane zgodnie z planem, w którym znajdowały się monumentalne rzeźby, jeszcze przed pojawieniem się ludności rolnicz
Łowcy-zbieracze z okresu Brony Żelaznej zbudowali pierwsze w Europie miasto zaprojektowane zgodnie z planem, w którym znajdowały się monumentalne rzeźby, jeszcze przed pojawieniem się ludności rolnicz
Osada z okresu 9500–5500 r. p.n.e. w serbskim regionie Żelaznych Wrót. Charakteryzuje się unikalnymi domami o planie trapezowym, rozmieszczonymi w układzie wachlarzowym. Powstały tu rzeźby w kształcie ryb z ludzkimi twarzami, stanowiące najwcześniejsze przykłady europejskiej sztuki monumentalnej. Mieszkańcy byli czystymi łowcami-zbieraczami z regionu Żelaznych Wrót aż do 6200 r. p.n.e. Po 6200 r. p.n.e. nastąpiło szybkie wymieszanie się z napływa...
Grzbiet mezialny kła, precyzyjnie określany jako cecha zębowa kła typu Bushman.
Grzbiet mezialny kła, precyzyjnie określany jako cecha zębowa kła typu Bushman.
W niniejszej notatce technicznej zdefiniowano cechę zębową u psów rasy Bushman. Cechą tą jest grzbiet mezialny kła. Autorami są Joel D. Irish i inni. Opublikowano 1 lutego 1996 r. Dostępna na platformie ResearchGate do wglądu i cytowania.
Znaczenie rasy i pochodzenia etnicznego w badaniach biomedycznych i praktyce klinicznej
Znaczenie rasy i pochodzenia etnicznego w badaniach biomedycznych i praktyce klinicznej
Ostatnio pojawiła się debata na temat stosowania klasyfikacji rasowej w medycynie i badaniach biomedycznych. W szczególności, po ukończeniu szkicu ludzkiego genomu, niektórzy zasugerowali, że klasyfikacja rasowa może nie być przydatna w badaniach biomedycznych, ponieważ odzwierciedla „dość małą liczbę genów opisujących wygląd”1 i „w kodzie genetycznym nie ma podstaw dla rasy”.2 Częściowo na podstawie tych wniosków niektórzy argumentowali za wyklu...
Skamieniałości z jeziora Mungo wskazują na istnienie sprzed 40 000 lat szczupłych ludzi, genetycznie różniących się od współczesnych Aborygenów.
Skamieniałości z jeziora Mungo wskazują na istnienie sprzed 40 000 lat szczupłych ludzi, genetycznie różniących się od współczesnych Aborygenów.
Czaszka LM3 z jeziora Mungo ma budowę smukłą, w przeciwieństwie do krępej budowy współczesnych rdzennych mieszkańców Australii. DNA mitochondrialne LM3 wykracza poza zakres zmienności genetycznej współczesnych i starożytnych Aborygenów, co potwierdza teorię wieloregionalnego pochodzenia. LM1 stanowi najstarszy znany na świecie przypadek kremacji, datowany na około 40 000 lat temu. LM3 pochowano zgodnie z wyrafinowanym rytuałem, z użyciem czerwone...
Populacje ludzi i neandertalczyków rozdzieliły się 370 000 lat temu, zanim pojawili się anatomicznie współcześni ludzie.
Populacje ludzi i neandertalczyków rozdzieliły się 370 000 lat temu, zanim pojawili się anatomicznie współcześni ludzie.
Z kości mężczyzny z Vindiji, liczącej 38 000 lat, uzyskano 65 250 par zasad autentycznego jądrowego DNA neandertalczyka. Genomy neandertalczyka i człowieka są identyczne w 99,5%. Sekwencje neandertalczyka i człowieka wskazują na wspólnego przodka żyjącego 706 000 lat temu. Populacje przodków rozdzieliły się 370 000 lat temu, biorąc pod uwagę średnią dla współczesnych grup. Szacuje się, że rozdzielenie populacji europejskiej nastąpiło 440 000 lat ...
W ludzkim hipokampie występują wyraźne gradienty połączeń korowych w osi przednio-tylnej oraz wyodrębnione obszary o zwiększonej gęstości połączeń.
W ludzkim hipokampie występują wyraźne gradienty połączeń korowych w osi przednio-tylnej oraz wyodrębnione obszary o zwiększonej gęstości połączeń.
Najsilniejsze połączenia hipokampu z bocznymi obszarami skroniowymi TF, przyśrodkowymi obszarami ciemieniowymi ProS oraz obszarami potylicznymi V1. Obszary bieguna skroniowego TGv i TGd łączą się z przednią częścią ciała hipokampu. Przyśrodkowe obszary ciemieniowe ProS, POS1 i RSC łączą się z tylną częścią ciała i ogonem hipokampu. Obszary potyliczne V1–V4, V6 i V3A wykazują gradient o nasilającej się intensywności od przedniej do tylnej części. ...
Haplogrupa S mtDNA powstała w Australii 64 000 lat temu i występuje wyłącznie wśród rdzennych mieszkańców Australii.
Haplogrupa S mtDNA powstała w Australii 64 000 lat temu i występuje wyłącznie wśród rdzennych mieszkańców Australii.
Haplogrupa S występuje wyłącznie wśród rdzennych mieszkańców Australii. Wykształciła się na terenie Australii 64 000–40 000 lat temu. Pochodzi z makrohaplogrupy N. TMRCA dla S wynosi 49–51 tys. lat temu. Podgrupa S1 powstała 53–32 tys. lat temu na terenie całej Australii. Podgrupa S2 powstała 44–22 tys. lat temu na terenie całej Australii. Starożytna S2b1c1 w Willandra Lakes 3000 lat temu. Próbki z NSW, QLD, NT, WA, VIC, TAS. Brak S poza rdzennym...
Na stanowisku archeologicznym „Syberyjski Buret” odkryto pięć ubranych figurek Wenus datowanych na 21 190 lat przed naszą erą, w odróżnieniu od europejskich wersji przedstawiających postacie nagie.
Na stanowisku archeologicznym „Syberyjski Buret” odkryto pięć ubranych figurek Wenus datowanych na 21 190 lat przed naszą erą, w odróżnieniu od europejskich wersji przedstawiających postacie nagie.
Pięć figurek Wenus znalezionych w Buret na Syberii, niedaleko Irkucka. Cztery wykonano z kości mamuta, jedną ze steatytu. Wszystkie datuje się na 21 190 lat przed teraźniejszością. Odkrył je Okladnikow w latach 1936–1940 w osadach. Ich twórcami była izolowana geograficznie kultura Malta-Buret. Charakteryzują się one ubraniem i wyrzeźbionymi twarzami, co odróżnia je od nagich paleolitycznych figurek Wenus. Jedna figurka z kości słoniowej przedstaw...
Starożytni aborygeni australijscy mieli większe i bardziej krępe czaszki oraz ciała niż ich współcześni potomkowie.
Starożytni aborygeni australijscy mieli większe i bardziej krępe czaszki oraz ciała niż ich współcześni potomkowie.
Czaszka z Darling Downs, pochodząca sprzed 9000–11 000 lat, miała niezwykle duże zęby i szczęki, co wpisuje się w zróżnicowanie anatomiczne Aborygenów. Szczątki z Coobool Creek sprzed 9000–13 000 lat były większe niż u Aborygenów z ostatnich 6000 lat. Szkielety z Kow Swamp sprzed 9500–14 000 lat wykazywały większą masę szkieletową, mocniejsze szczęki i większe przyczepy mięśniowe niż u współczesnych Aborygenów. Czaszka z Cohuna miała długie, wyso...
Indyjczycy wywodzą się od irańskich rolników, stepowych pasterzy, łowców-zbieraczy oraz w 1–2% od archaicznych homininów poprzez pojedynczą linię wywodzącą się z Afryki sprzed 50 000 lat
Indyjczycy wywodzą się od irańskich rolników, stepowych pasterzy, łowców-zbieraczy oraz w 1–2% od archaicznych homininów poprzez pojedynczą linię wywodzącą się z Afryki sprzed 50 000 lat
2762 indyjskie genomy obejmują większość regionów, języków, plemion i kast. Większość Hindusów wywodzi się z trzech źródeł pochodzenia: rolników o korzeniach irańskich, pasterzy ze stepów euroazjatyckich oraz łowców-zbieraczy z Azji Południowej. Pochodzenie związane z Iranem sięga neolitycznych kultur Azji Środkowej, wspólnych dla przodków Hindusów z południa, północy, Austroazjatów oraz grup związanych z Azją Wschodnią. Po okresie mieszania się ...
Chińskie skamieniałości wskazują, że Homo erectus był szeroko rozpowszechniony 770 000 lat temu i ewoluował w H. sapiens powiązanego z Azją.
Chińskie skamieniałości wskazują, że Homo erectus był szeroko rozpowszechniony 770 000 lat temu i ewoluował w H. sapiens powiązanego z Azją.
Skamieniałości Homo erectus znalezione w Zhoukoudian datują się na 770 000 lat temu. Gatunek ten osiągnął szerokie rozpowszechnienie w północnych i południowych Chinach. Wczesne szczątki Homo sapiens charakteryzują się siekaczami w kształcie łopatek, szerokim nosem oraz wyrostkiem żuchwowym, co wskazuje na pokrewieństwo z współczesnymi Azjatami. Rozwój neolitu rozpoczął się w VI tysiącleciu p.n.e. wraz z udomowieniem prosa i ryżu, które pochodzą ...
Osoby spoza Afryki posiadają 1–4% DNA neandertalczyków, a mieszkańcy Oceanii 4–6% DNA denisowczyków, co wynika z dawnej krzyżówki; mieszkańcy Afryki Subsaharyjskiej nie posiadają go prawie wcale.
Osoby spoza Afryki posiadają 1–4% DNA neandertalczyków, a mieszkańcy Oceanii 4–6% DNA denisowczyków, co wynika z dawnej krzyżówki; mieszkańcy Afryki Subsaharyjskiej nie posiadają go prawie wcale.
Osoby spoza Afryki odziedziczyły 1–4% pochodzenia neandertalskiego w wyniku mieszania się populacji po migracji z Afryki. Afrykanie z regionu subsaharyjskiego posiadają jedynie 0,3% DNA neandertalskiego, pochodzącego z późniejszych migracji powrotnych z Eurazji. Mieszkańcy Azji Wschodniej posiadają o 8–20% więcej DNA neandertalskiego niż Europejczycy, co wynika z dodatkowych fal mieszania się populacji. Mieszkańcy Oceanii czerpią 4–6% genomu od d...
Ludność indosłowiańska o typie Y-DNA R1a1 migrowała na wschód do Kazachstanu około 2300 r. p.n.e., tworząc kulturę andronowską.
Ludność indosłowiańska o typie Y-DNA R1a1 migrowała na wschód do Kazachstanu około 2300 r. p.n.e., tworząc kulturę andronowską.
Ludność wykazywała cechy antropologiczne typowe dla rasy europejskiej. Haplogrupa Y-DNA R1a1, wykryta w szczątkach kopalnych, wskazuje na pochodzenie indosłowiańskie. Obszar występowania kultury rozciągał się od Uralu po Jenisej, a na południu sięgał Pamiru. Mieszkańcy żyli w ufortyfikowanych osadach o prostokątnym planie, w których na każdy klan przypadało 10–20 dużych domów półpodziemnych. W każdym domu mieszkało 30–50 członków rodziny, którzy ...
Liczba genomów pochodzących ze starożytnego DNA z Europy i Bliskiego Wschodu gwałtownie wzrosła do ponad 2500, rzucając światło na dotychczas słabo zbadane społeczności łowców-zbieraczy oraz populacje
Liczba genomów pochodzących ze starożytnego DNA z Europy i Bliskiego Wschodu gwałtownie wzrosła do ponad 2500, rzucając światło na dotychczas słabo zbadane społeczności łowców-zbieraczy oraz populacje
W ostatnim dziesięcioleciu badania archeogenetyczne rozwinęły się w tempie wykładniczym dzięki dostępności danych dotyczących genomów prehistorycznych. W Europie i na Bliskim Wschodzie opublikowano ponad 2500 genomów prehistorycznych. W niniejszym przeglądzie skupiono się na pomijanych dotąd łowcach-zbieraczach z zachodniej części Eurazji. Przegląd obejmuje populacje z epoki żelaza oraz późniejsze społeczności historyczne. Przejście do badań regi...
Czaszki rdzennych mieszkańców wykazują bardziej prymitywne cechy, takie jak masywne łuki brwiowe i rozszerzone nosy, w porównaniu z wyrafinowanymi czaszkami rasy kaukaskiej.
Czaszki rdzennych mieszkańców wykazują bardziej prymitywne cechy, takie jak masywne łuki brwiowe i rozszerzone nosy, w porównaniu z wyrafinowanymi czaszkami rasy kaukaskiej.
Czaszki Aborygenów są owalne i wydłużone w widoku z przodu. Czaszki osób rasy kaukaskiej są wąskie i wydłużone. Kości policzkowe Aborygenów są bardzo wyraźne. Kości policzkowe osób rasy kaukaskiej są mniej wyraźne. Podbródki Aborygenów są słabo zaznaczone i cofnięte. Podbródki osób rasy kaukaskiej są wydatne i wystające. Oczodoły Aborygenów są duże i kanciaste w stosunku do twarzy. Oczodoły osób rasy kaukaskiej są mniejsze i prostokątne w stosunk...
Program All of Us: Diversified Genomic Data to Advance Health Research in the USA
Program All of Us: Diversified Genomic Data to Advance Health Research in the USA
Program All of Us opublikował dane genomowe 245 388 uczestników, z których 77% pochodzi z grup historycznie niedoreprezentowanych w badaniach biomedycznych. Odkryto ponad 1 miliard wariantów genetycznych, w tym ponad 275 milionów wcześniej niezgłosowanych. Badania potwierdziły związki genotypu z fenotypem, w tym z 117 chorobami, zarówno u osób o europejskim, jak i afrykańskim pochodzeniu.
Negritos z plemienia Ayta Magbukon mają najwyższy na świecie poziom DNA denisowczyków (5%) ze względu na minimalną domieszkę genów pochodzących z Azji Wschodniej.
Negritos z plemienia Ayta Magbukon mają najwyższy na świecie poziom DNA denisowczyków (5%) ze względu na minimalną domieszkę genów pochodzących z Azji Wschodniej.
Ayta Magbukon odziedziczyli 5% genów po denisowczykach. To o ponad 40% więcej niż w przypadku Papuasów. Filipińscy Negrito skrzyżowali się z denisowczykami około 50 000 lat temu. Denisowczycy osiedlili się na wyspach Pacyfiku ponad 100 000 lat temu. Współcześni ludzie przewyższali liczebnie denisowczyków, co doprowadziło do ich wyginięcia. Ayta Magbukon w minimalnym stopniu wymieszali się z migrantami z Azji Wschodniej, zachowując archaiczne DNA....
Haplogrupa R powstała 50–70 tysięcy lat temu w Azji Południowo-Wschodniej i rozprzestrzeniła się wśród wszystkich populacji poza Afryką Subsaharyjską.
Haplogrupa R powstała 50–70 tysięcy lat temu w Azji Południowo-Wschodniej i rozprzestrzeniła się wśród wszystkich populacji poza Afryką Subsaharyjską.
Haplogrupa R nie występuje w Afryce Subsaharyjskiej. Haplogrupa R rozprzestrzeniła się od wybrzeża Azji Południowo-Wschodniej do Eurazji i Australazji. Powstała 50 000–70 000 lat temu podczas południowej migracji z Afryki Wschodniej. Największa różnorodność wśród plemion i kast Azji Południowej wskazuje na autochtoniczne pochodzenie. Człowiek z Ust-Ishim na Syberii, żyjący 45 000 lat temu, posiadał bazalną haplogrupę R*. Znaleziono ją w starożytn...
Czaszki Aborygenów charakteryzują się kwadratowymi szczękami, masywnymi łukami brwiowymi i unikalnym uzębieniem, co wyraźnie odróżnia je od czaszek rasy kaukaskiej.
Czaszki Aborygenów charakteryzują się kwadratowymi szczękami, masywnymi łukami brwiowymi i unikalnym uzębieniem, co wyraźnie odróżnia je od czaszek rasy kaukaskiej.
Pintubi-1 to typowa czaszka aborygeńska pochodząca z początku XX wieku, należąca do plemienia Bindaboo z Nowej Południowej Walii. Czaszki rasy australijskiej charakteryzują się kwadratowymi szczękami, wydatnymi brwiami oraz unikalnymi cechami uzębienia. Australoidzi mają największe łuki brwiowe spośród wszystkich ras. Cechy te sprawiają, że Australoidzi są rasą najłatwiejszą do zidentyfikowania na podstawie czaszki. Pintubi-1 reprezentuje współcz...
Di-qiang z Korytarza Hexi wyemigrowali do wschodniego Xinjiangu i połączyli się z populacjami stepów euroazjatyckich we wczesnej epoce brązu.
Di-qiang z Korytarza Hexi wyemigrowali do wschodniego Xinjiangu i połączyli się z populacjami stepów euroazjatyckich we wczesnej epoce brązu.
Starożytne szczątki z Xinjiangu wykazują obecność zachodnio-eurazjatyckich haplogrup mtDNA U i W obok wschodnio-eurazjatyckich A, C, D, F, G, Z, M7 i M10. Próbki męskie zawierają haplogrupy Y C* oraz N1 (xN1a, N1c). Ludność Di-qiang z Korytarza Hexi przeniosła się do wschodniego Xinjiangu. Migranci ci ulegli wymieszaniu z lokalnymi grupami stepowymi Eurazji. Analiza łączy mtDNA, Y-DNA i archeologię. Stanowisko Tianshanbeilu we wschodnim Xinjiangu...
Mieszkańcy wysp Andaman wykazują wyjątkowe pochodzenie genetyczne, jak wynika z filogenezy loci autosomalnych.
Mieszkańcy wysp Andaman wykazują wyjątkowe pochodzenie genetyczne, jak wynika z filogenezy loci autosomalnych.
Analiza loci autosomalnych wskazuje na wyjątkowe pochodzenie mieszkańców wysp Andaman. Drzewo filogenetyczne sporządzone metodą Neighbor-joining porównuje rdzenne populacje Andamanów i Nikobarów z populacjami na całym świecie. Drzewo filogenetyczne opracowano na podstawie dziewięciu markerów mikrosatelitarnych. Badanie opublikowano w czasopiśmie „Journal of Human Genetics”. Analiza podkreśla odrębne pochodzenie rdzennych mieszkańców Andamanów.
Genom czeskiej kobiety sprzed 45 000 lat dowodzi, że wczesna ekspansja współczesnego człowieka w Europie zakończyła się całkowitym wyginięciem genetycznym.
Genom czeskiej kobiety sprzed 45 000 lat dowodzi, że wczesna ekspansja współczesnego człowieka w Europie zakończyła się całkowitym wyginięciem genetycznym.
Czaszka ze Zlatého Kůňa dostarcza najstarszy zsekwencjonowany genom współczesnego człowieka z Europy, liczący ponad 45 000 lat. Zegar genetyczny oparty na długich fragmentach DNA neandertalczyków wskazuje, że jest ona co najmniej tak stara jak znalezisko z syberyjskiego Ust’Ishim, a może nawet starsza. Wywodzi się ona z wczesnej gałęzi, która oddzieliła się po wyjściu z Afryki, jeszcze przed rozdzieleniem się linii azjatyckich i europejskich. Jej...