Najnowsze techniki molekularne wskazują, że inwersje są powszechnymi zrównoważonymi rearanżacjami. Inwersje odwracają orientację sekwencji genomowej bez utraty ilościowej. Większość inwersji nie powoduje zmian fenotypowych, chyba że naruszają one regiony kodujące. Klasyczny pogląd, zgodnie z którym inwersje powodują obniżoną płodność, został podważony. Inwersje odgrywają kluczową rolę w ewolucji ludzkiego genomu. Udoskonalone metody umożliwiają wykrywanie inwersji w całym genomie. Inwersje są powiązane z historią demograficzną i architekturą genomu. Niealleliczna rekombinacja homologiczna powoduje powstawanie inwersji. Duplikacje segmentowe ułatwiają występowanie inwersji. Badania dotyczą inwersji w złożonych zaburzeniach genetycznych.