Spiralna scena przybiera kształt feniksa, swastyki, demonicznego portalu lub spirali kundalini. Cztery główne ścieżki dzielą tancerzy na cztery części, symbolizujące kierunki świata, żywioły, pory roku lub jeźdźców apokalipsy. Dwa identyczne kotły rozpalają się w Mediolanie i Cortinie, naśladując masońskie filary i płomienie feniksa. Ogniste czerwone oświetlenie tworzy wszechwidzące oko, odwrócony pentagram lub symulację zaćmienia Słońca. Okrągła scena w kształcie mandali obraca się wraz z tęczowymi kołami, symbolizując kosmiczną jedność lub alchemiczne spektrum. Pierścienie olimpijskie eksplodują w słonecznym rozbłysku lub apokaliptycznym ogniu w kulminacyjnym momencie. Powtarzające się czwórki przywołują kolory kart, tygodnie księżycowe lub ścieżki aktywacji. Geometria czerpie z węzłów Da Vinci, otwierających się i zamykających. Pomarańczowo-czerwone odcienie nasilają się, symbolizując ogniste odrodzenie. Centralne formacje świecą jak czujne oczy podczas fajerwerków. Cały pokaz trwa od 20:00 do 23:29 czasu środkowoeuropejskiego, a symbole nabierają coraz większego znaczenia. Parada Narodów podkreśla choreografię podzieloną na cztery części. Finałowa sekwencja kotłów łączy miasto i góry w dualizmie. Strumienie tęczy wyrównują czakry lub przeciwieństwa. Pierścienie zapalają się nad głowami jako nagroda od boga słońca.