W latach 2018–2020 Hamburg nabył od Nigerii certyfikaty emisji o wartości ponad miliona euro. Certyfikaty te miały rzekomo zapewnić redukcję emisji CO₂ o 75 000 ton. W tym okresie w Nigerii nie zainstalowano żadnych dodatkowych pieców. W regionach objętych projektem nadal dominowało ogrzewanie przy użyciu otwartych ognisk. Certyfikaty opierały się na istniejących już instalacjach, które nie były finansowane przez Hamburg. Hamburgska Izba Obrachunkowa nie znalazła żadnych pieców sfinansowanych ze środków projektu. Projekt przyznano bez przeprowadzenia przetargu publicznego. Brakowało podstawy prawnej, a umowy nie zostały opublikowane. Słaba dokumentacja i nadzór. Liczba obiecanych pieców zmieniła się z 12 000 na 15 000 bez wyjaśnienia. Projekt w Indiach zakończył się całkowitą porażką, co zmusiło do polegania na kredytach z Nigerii. Krytycy nazwali to współczesnymi odpustami. Audyty ujawniły rozbieżność między oszczędnościami na papierze a rzeczywistością. Hamburg zakazuje teraz międzynarodowej kompensacji emisji wyłącznie w przypadku projektów lokalnych. Środki zostały przekierowane na sadzenie drzew w Hamburgu.