Cao Zhang miał blond włosy, które odziedziczył po matce. Znaczna część chińskiej elity z okresu po dynastii Han oraz arystokratów koczowniczych była opisywana jako „synowie o blond włosach” lub „synowie o niebieskich oczach”. Wśród arystokratów z północnej i południowej dynastii Jin byli blondyni. Plemię Xianbei miało całkowicie białą skórę i żółte włosy. Cesarz Ming z dynastii Jin miał żółtą brodę po matce z plemienia Xianbei i nazywano go żółtowłosym niewolnikiem Xianbei. Najeźdźcy spoza dynastii Han, tacy jak Xianbei, Khitan i Jurchen, wmieszali się w chińską arystokrację. Cesarskie haremy obejmowały kobiety z Azji Środkowej, które przybywały w ramach daniny. Książęta o obcym wyglądzie byli postrzegani jako boscy ze względu na swój wyjątkowy wygląd. Blond włosy są cechą recesywną, ale pojawiają się w linii matczynej. Czyngis-chan mógł mieć rude włosy. Kontakty z Tocharami i ludami indoeuropejskimi wprowadziły geny odpowiedzialne za blond włosy do Chin. Sun Quan miał fioletowe włosy, prawdopodobnie w wyniku takich kontaktów. Blond cesarze musieli zmagać się z plotkami o demonicznym pochodzeniu, ale rządzili, jeśli byli prawowitymi potomkami. Chińczycy obawiali się blondynów z Zachodu, traktując ich jak duchy lub piratów.