Aryjczycy wywodzą się od protoindoiryjskich koczowników stepowych z kultur Andronowo i Sintashta. Irańczycy odróżnili się od Indoaryjczyków i koczowników stepowych poprzez osiadłe życie w Wielkim Iranie. Awesty wskazują na obszar zamieszkiwany przez Aryjczyków we wschodniej części Wielkiego Iranu, skupiony wokół Afganistanu i Tadżykistanu. Aryjczycy ostro kontrastują z wrogami: Turjami, Sairimami, Dahami i Sainusami na północ od rzeki Oksus. Mityczny król Thraetaona dzieli świat: Tur (Turya) na północnym wschodzie, Sarm (Sairima) na zachodzie, Iraj (Arya) na południu. Opowieści awestyjskie przedstawiają wojny między Aryami a Turami o Khvarenah, kończące się na granicy Oxusu strzałem Erekhsha. Kavi Xosrau zabija turanijskiego króla Franrasyana wraz ze wszystkimi Aryami. Królowie z dynastii Achemenidów, Dariusz i Kserkses, twierdzą, że pochodzą z rodu Arya, wykraczającego poza plemię perskie. W starożytnej perskiej nazwie języka Arya – Ahura Mazda jest bogiem Aryas. Herodot nazywa starożytnych Medów Arioi (Aryas). Sasanidzi używają Eran Shahr jako nazwy królestwa Aryas powiązanego z zoroastryzmem. Nazwa Arya zanika po nadejściu islamu z powodu powiązań z zoroastryzmem, odradza się jako nazwa miejsca Eran. Współczesna nazwa Iran wywodzi się od Eran, utworzona wstecznie od Arya. Reza Szach zmienia nazwę Persji na Iran, używa tytułu Aryamehr.