Boa Sr była ostatnią osobą biegle posługującą się językiem aka-bo. Liczebność ludności Wielkich Andamanów spadła z 5000 osób w 1858 roku do 52 w 2010 roku. Epidemia wywołana przez Brytyjczyków spustoszyła społeczność Wielkich Andamanów. W czasie II wojny światowej Wyspy Andamany znalazły się pod okupacją japońską. W latach 70. XX wieku rząd indyjski przymusowo przesiedlił Wielkich Andamanów na wyspę Strait. Boa Sr nie miała dzieci. Żaden z żyjących przedstawicieli ludu Wielkich Andamanów nie pamięta języka Bo. Boa Sr posługiwała się językiem Jeru jako językiem ojczystym, pomimo swojego dziedzictwa Bo. Inni przedstawiciele ludu Wielkich Andamanów nie rozumieli jej pieśni i opowieści w języku Bo. Kreolski język Wielkich Andamanów stanowi mieszankę dziesięciu języków tubylczych. Boa Sr przeżyła tsunami z 2004 roku, wspinając się na drzewo. W chwili śmierci była najstarszą żyjącą przedstawicielką ludu Wielkich Andamanów. Lingwiści zarejestrowali jej język przed jego wyginięciem. Jej śmierć stanowi stratę dla antropologii, lingwistyki, historii, psychologii i biologii.