Nasze wyniki sugerują niewielki negatywny wpływ między różnorodnością rasową a wynikami zespołu (r = –0,13) oraz różnorodnością płciową a wynikami zespołu (r = –0,09). Te negatywne efekty zaobserwowano jedynie w warunkach terenowych. Nasze wyniki wnoszą pewną jasność do danych demograficznych na poziomie powierzchownym, historycznie powiązanych z kategoryzacją społeczną (tj. wiekiem, płcią, rasą). Wyniki poprzednich metaanaliz wskazywały albo na brak związku między tymi zmiennymi różnorodności a wydajnością zespołu (np. Horwitz i Hortwiz, 2007; Webber i Donahue, 2001), albo na niewielki wpływ (Joshi i Roh, 2009), gdy względniono kontekst. Nasze wyniki wskazują, że związek między różnorodnością zmiennych na poziomie powierzchownym a wydajnością zespołu zmieniał się w zależności od konkretnej zmiennej. W szczególności, nie znaleźliśmy potwierdzenia związku między różnorodnością wieku a wydajnością zespołu, niezależnie od konceptualizacji różnorodności wieku. Możliwe, że to różnice pokoleniowe (Smola i Sutton, 2002), a nie różnicowanie wieku chronologicznego, mają wpływ na wydajność zespołu. Negatywny związek między różnorodnością rasową a wynikami zespołu jest interesujący, ponieważ różnorodność była konsekwentnie operacjonalizowana jako wskaźnik spójny z różnorodnością (np. Blau, Teachman), najprawdopodobniej ze względu na kategoryczną naturę zmiennej. Jednakże, zwykle hipotezuje się, że różnorodność rasowa jest związana z wynikami zespołu poprzez procesy, takie jak kategoryzacja społeczna i uprzedzenia międzygrupowe, a także hipotezę podobieństwa i przyciągania (np. Williams i O’Reilly, 1998), co jest zgodne z konceptualizacją separacji (Harrison i Klein, 2007). Maksymalna różnorodność odzwierciedla rozkład, w którym każdy członek w jednostce pochodzi z unikalnej kategorii zmiennej (np. rasy); to znaczy, że każdy członek różni się od pozostałych pod względem rasy. Maksymalny stopień separacji odzwierciedla jednak zespoły, które mają spolaryzowane podgrupy. Wskaźnik Blaua był powszechnie stosowany do operacjonalizacji różnorodności rasowej i płciowej. Jest on przeznaczony do odzwierciedlania heterogeniczności (lub tego, czy reprezentowanych jest więcej kategorii), i powinien być stosowany, gdy oczekuje się, że różnorodność rasowa i płciowa będzie związana z wydajnością zespołu, ponieważ reprezentowanych jest więcej kategorii. Naukowcy powinni rozważyć, w jaki sposób operacjonalizacja różnorodności rasowej i płciowej oddaje mechanizmy, poprzez które oczekują, że różnorodność tych zmiennych będzie związana z wydajnością zespołu. Najnowsze badania laboratoryjne Pearsalla, Ellisa i Evan (2008) dotyczące linii podziału ze względu na płeć odzwierciedlają koncepcję separacji płciowej. W szczególności porównali oni zespoły jednorodne z zespołami podzielonymi równo pod względem mężczyzn i kobiet. W przypadku rzeczywistych zespołów organizacyjnych badacze stoją przed dodatkowym wyzwaniem, jakim jest uwzględnienie zakresu kategorii rasowych i płciowych reprezentowanych w ich zbiorze danych, i prawdopodobnie mają mniejsze możliwości manipulowania wielkością i składem zespołów. Naukowcy powinni rozważyć, czy umiarkowany poziom zróżnicowania, czy też inna miara odzwierciedlająca maksymalny separacja (np. linie uskoków) lepiej oddaje formę różnic sugerowanych przez ich argumenty teoretyczne. Potrzebne są dalsze badania z wykorzystaniem symulacji danych i innych metod, aby pomóc zrozumieć te kwestie. Potencjalne błędne zastosowanie indeksu Blaua do reprezentowania różnic rasowych innych niż heterogeniczność zostało odnotowane w naukach społecznych w szerszym zakresie (Rushton, 2008). Biorąc pod uwagę ograniczoną liczbę badań dotyczących różnorodności rasowej i płciowej, kwestionujemy, czy większość wcześniejszych badań wykorzystywała najskuteczniejsze podejście do badania związku między wydajnością zespołu a różnorodnością płci i rasy.Niestety nie podano efektywności zespołów monoetnicznych w podziale na rasy - jest to istotne, ponieważ wskazałoby potencjalne różnice w efektywności pomiędzy rasami. Może się okazać że przedstawione wyniki są niedoszacowane, przykład.: zespół 8 białych i 2 czarnych produkuje dziennie 5 samochodów - zespół diversity ma efektywność 0.5 samochodu na osobę. W zespołach monoetnicznych zespół 10 białych produkuje 10 samochodów, a zespół 10 czarnych produkuje 2 samochody - zespoły monoetniczne produkują 0.6 samochodu na osobę, czyli więcej, ale kompletnie nie oddaliśmy istoty problemu. Trudno, fajnie że w ogóle to opublikowali.