Obejmują one rozróżnienie między pojedynczym zdarzeniem domieszki a wielokrotnym wkładem neandertalczyków do obu populacji, a także hipotezę, że zmniejszone pochodzenie neandertalskie u współczesnych Europejczyków wynikało z późniejszego domieszkowania z populacją widmową, w której brakowało komponentu pochodzenia neandertalskiego (hipoteza „rozcieńczenia”). Aby podsumować asymetryczny wzór częstości alleli neandertalczyków, zestawiono wspólne widmo częstości fragmentów europejskich i wschodnioazjatyckich fragmentów neandertalczyków i porównano je zarówno z teorią analityczną, jak i danymi symulowanymi w różnych modelach domieszki. Wykorzystując metodę maksymalnego prawdopodobieństwa i uczenie maszynowe, odkryliśmy, że prosty model pojedynczej domieszki nie pasuje do danych empirycznych, a zamiast tego faworyzuje model wielokrotnych epizodów przepływu genów do populacji zarówno europejskiej, jak i wschodnioazjatyckiej. Odkrycia te wskazują na dłuższą, bardziej złożoną interakcję między ludźmi a neandertalczykami, niż wcześniej sądzono.