Analizy filogenetyczne wykazały, że afrykańskie populacje Hss (Mbuti, San, Yoruba) są parafiletyczne, co podważa kluczowe założenie OOAH o monofiletycznym pochodzeniu afrykańskim. Dane mtDNA wskazują na introgresję genetyczną z Hss do Neandertalczyków (Hsnn) około 500 tys. lat temu, co sugeruje ich współistnienie w Eurazji na długo przed rzekomą migracją Hss z Afryki. Rozdzielenie się Homo sapiens i Homo antecessor nastąpiło ok. 850 tys. lat temu w Eurazji, a linie Hss i Hsn (Neandertalczycy + Denisowianie) rozeszły się około 800 tys. lat temu – również w Eurazji. Najstarsze ślady Hss w Eurazji, jak w Dali, Jinniushan, czy Xujiayao (Chiny), datowane są na 250–270 tys. lat temu – znacznie wcześniej niż daty sugerowane przez OOAH dla migracji z Afryki (ok. 60–125 tys. lat temu). Wyniki analizy PPA (progressive phylogenetic analysis) pokazują, że populacje Yoruba filogenetycznie bliżej związane są z Eurazjatami niż z innymi Afrykanami (np. Mbuti, San), co sugeruje powrotną migrację do Afryki. w Afryce, gdzie szczątki Hss są nieliczne, często bez precyzyjnej lokalizacji i datowania (wyjątek: Florisbad). OOEH sugeruje, że Homo sapiens wyewoluował w Eurazji, a następnie w trzech głównych falach ekspansji (ok. 250 tys., 225 tys., i 125 tys. lat temu) zasiedlił resztę świata, w tym Afrykę. Te fale pokrywają się z ciepłymi fazami klimatycznymi po zlodowaceniach. Fosylia Homo naledi z RPA (236–335 tys. lat temu) nie zawierają cech Hss, co sugeruje, że Hss pojawił się tam dopiero później, prawdopodobnie w wyniku migracji z północy Wnioski: Badanie podważa dotychczasowy paradygmat OOAH, argumentując za ewolucją Hss w Eurazji, skąd dopiero później – już jako nowoczesny człowiek – dotarł do Afryki. Proponowana reinterpretacja lepiej koresponduje z danymi genetycznymi i bogatym materiałem paleontologicznym z Azji i Europy.