Charles Murray został wygwizdany i fizycznie zaatakowany w Middlebury za poglądy zawarte w książce „Krzywa dzwonowa”. Protestujący otoczyli jego samochód, popchnęli moderatorkę Allison Stanger i szarpnęli ją za włosy, co spowodowało, że musiała założyć kołnierz ortopedyczny. W książce „Krzywa dzwonowa” twierdzi się, że inteligencja jest w dużej mierze uwarunkowana genetycznie i że istnieją znaczne różnice między rasami. Czarni i Latynosi cierpią z powodu genetycznej niższości, co powoduje nierówności, zgodnie z podsumowaniem Murraya przygotowanym przez SPLC. Studenci i wykładowcy uzasadniają uciszanie, ponieważ administracja rutynowo wyklucza złe idee z kampusu. Wykrzykiwanie jest równoznaczne z uciszaniem przez administrację treści szkodliwych lub dyskredytowanych. Poglądy Murraya na temat rasowego IQ uznano za pseudonaukę, co uzasadniało pozbawienie go możliwości wypowiedzi. Obrońcy porównują to do usuwania zakłócających porządek kaznodziejów w celu ochrony studentów. Uciszanie służy celom moralnym, takim jak zapobieganie dehumanizacji mniejszości. Wykładowcy wykorzystują swoją władzę do wyciszania w sposób merytoryczny, a nie tylko poprzez autorytet. Studenci domagają się takiego samego prawa do blokowania rasistowskich idei, które uznano za zło. Odmowa udostępniania platformy dotyczy poglądów, takich jak rasowe różnice intelektualne, uznawanych za toksyczne. Protestujący odrzucają instytucjonalne ramy wypowiedzi jako opresyjne. Według niektórych przemoc jest uzasadniona, jeśli wymaga tego strukturalna nierówność. Absolutizm wolności słowa ignoruje precedensy administracyjne dotyczące wykluczenia.