Autor wycofał się ze swojego poparcia dla ożywienia dyskusji na temat dziedzicznego związku między rasą a IQ. Debata na temat rasy, genów i inteligencji utknęła w martwym punkcie i nie ma szans na jej wznowienie w obecnej sytuacji. Książki poświęcone dziedzicznemu uwarunkowaniu raczej nie przełamią akademickiego tabu dotyczącego kwestii rasowych. Przekonania „woke” w dużej mierze wynikają z demograficznego składu elity. Racjonalne argumenty nie mają szans w starciu z demograficznymi podstawami ruchu „woke”. W swoim artykule z 1969 roku Jensen twierdził, że różnice w IQ między rasami mają głównie podłoże dziedziczne, opierając się na badaniach bliźniąt i stopniu pokrewieństwa. 124-stronicowy artykuł Jensena wywołał pierwszą poważną burzę wokół kwestii rasy i IQ. Książka „Bell Curve” z 1994 r. wywołała ogromną kontrowersję, a w odpowiedzi pojawiły się kolejne publikacje. Obie prace są niezwykle obszerne – mają odpowiednio 124 i 845 stron. Autorzy zajmowali stabilne stanowiska, takie jak etaty na uczelniach lub w AEI. Wszyscy odnieśli wcześniej sukcesy zawodowe. Każdy z autorów ukończył studia w uczelniach z ligi Ivy League. Poglądy Jensena i Murraya na temat rasy były wcześniej mało znane. Tylko Herrnstein publikował wcześniej na temat rasy i IQ.