Symanzik urodził się w Lycku w Prusach Wschodnich, dzieciństwo spędził w Królewcu. Od 1946 roku studiował fizykę w Monachium, a następnie przeniósł się do Getyngi wraz z Heisenbergiem. Współpracował z Zimmermannem i Lehmannem. W 1954 roku uzyskał stopień doktora na podstawie pracy poświęconej funkcji Schwingera w kwantowej teorii pola. Wykładał na Uniwersytecie Princeton i w CERN. Do 1968 roku pełnił funkcję profesora zwyczajnego w Courant Institute of Mathematical Sciences w Nowym Jorku. W 1968 r. przeniósł się do DESY w Hamburgu. Zmarł w Hamburgu. Znany z formuły redukcji LSZ i równania Callana-Symanzika. Wniósł wkład w nieperturbacyjną teorię pola kwantowego poprzez grupę Feldverein. Rozwinął euklidesową teorię pola kwantowego. Od 1970 r. zainteresował się teorią sieciową. W 1981 r. otrzymał medal Maxa Plancka.