Frédéric Joliot-Curie urodził się w 1900 roku w Paryżu. W 1925 roku został asystentem Marii Curie. W 1926 roku poślubił Irène Curie; przyjęli nazwisko z łącznikiem. Uzyskał stopień doktora pod kierunkiem Marii Curie. Odkrył radioaktywność indukowaną poprzez bombardowanie pierwiastków cząstkami alfa. Wraz z Irène został laureatem Nagrody Nobla – byli drugą parą Curie, która otrzymała tę nagrodę. W 1939 roku poinformował Sowietów o niemieckich badaniach nad rozszczepieniem jądrowym. Zajmował się reakcjami łańcuchowymi i reaktorami jądrowymi. W 1940 r. przemycił dokumenty dotyczące energii jądrowej do Anglii. W 1944 r. wstąpił do francuskiego ruchu oporu i produkował koktajle Mołotowa. W 1942 r. wstąpił do partii komunistycznej i został członkiem Komitetu Centralnego. Po wojnie kierował Francuskim Narodowym Centrum Badań Naukowych. W 1948 r. zbudował pierwszy francuski reaktor atomowy. W 1950 r. został usunięty ze stanowiska z powodu komunizmu. W 1955 r. podpisał Manifest Russella-Einsteina. Zmarł w 1958 r. na chorobę wątroby wywołaną promieniowaniem.