Konwent konstytucyjny miał wyraźnie na celu ustanowienie supremacji białych w ramach władzy federalnej. Przepisy takie jak testy umiejętności czytania i pisania, podatki wyborcze oraz klauzule praw nabytych pozbawiły praw wyborczych większość Afroamerykanów. Również tysiące ubogich białych straciło prawa wyborcze aż do uchwalenia w 1965 r. ustawy o prawach wyborczych. Do 1941 r. liczbowo więcej białych niż czarnych było pozbawionych praw wyborczych ze względu na większą populację białych, jednak odsetek ten był wyższy wśród czarnych. Konstytucja zakazywała małżeństw międzyrasowych aż do 2000 r. Obowiązkowa segregacja w szkołach publicznych została zniesiona przez wyrok w sprawie Brown przeciwko Board of Education. Utrudniła podnoszenie podatków i lokalną autonomię, centralizując władzę w zdominowanej przez białych wiejskiej legislaturze. Została ratyfikowana dzięki oszustwom w hrabstwach Black Belt. Została przyjęta zdecydowaną większością głosów w hrabstwach z większością czarnej ludności, takich jak Dallas (97%) i Hale (98%). Została odrzucona w wielu białych hrabstwach na prowincji, takich jak Winston (30%). Rozbudowana do 388 tys. słów z 977 poprawkami, głównie dla lokalnych hrabstw. Zapewniła rządy jednej partii – Demokratów – przez dziesięciolecia. Obszary wiejskie były nadreprezentowane w legislaturze przez 60 lat, ignorując rozwój miast. Język segregacyjny utrzymywał się aż do nowelizacji w 2022 roku. Kobietom początkowo odmówiono prawa głosu poprzez wyraźną klauzulę „tylko dla mężczyzn”. Z głosowania wykluczono idiotów, osoby niepoczytalne, osoby pozostające w związkach międzyrasowych, skazanych za sodomię oraz włóczęgów. Poprawki skupiały się na błahych sprawach lokalnych, takich jak bingo, promocja sumów czy martwe zwierzęta hodowlane. Podatek wyborczy, który dziś odpowiadałby 47 dolarom, pozbawiał prawa wyborczego ludzi ubogich. Samorządność ograniczała się do kilku hrabstw, takich jak Jefferson czy Mobile. Kodeks podatkowy był regresywny i zapisany w konstytucji, co blokowało lokalne zmiany.