Ögedei był trzecim synem Czyngis-chana, wybranym na chana w 1229 roku po okresie regencji Toluiego. W 1221 roku zdobył Urgancz, wykazując się umiejętnościami wojskowymi w obliczu sporów między braćmi. Rozpoczął drugą inwazję na Persję, pokonując Dżalal ad-Dina i Gruzję. W 1234 roku zakończył podbój dynastii Jin przy pomocy dynastii Song, a następnie stoczył walkę z tą ostatnią. W 1231 r. najechał Koreę, wymuszając daninę i zakładników do 1238 r. Wysłał Batu i Subutaja, by zniszczyli Rusi Kijowskiej, pokonali Polskę pod Legnicą oraz Węgry pod Mohi w 1241 r. Armie wkroczyły głęboko do Europy, ale wycofały się po jego śmierci z powodu sporów o sukcesję. W latach 30. XIII w. założył stolicę Karakorum wraz z pałacami, murami i świątyniami wielu wyznań. Wprowadził pobór podatków, handel ortogh, papierowe pieniądze oraz regionalną biurokrację. Zbudował stacje pocztowe co 25 mil na terenie całego imperium. Ogłosił Wielką Yassę, kodyfikującą prawa i zasady postępowania. Miał krępą budowę ciała, rudą brodę i piwne oczy, co było niezwykłe dla bezbrodych Mongołów. Był alkoholikiem i zmarł w wieku 55 lat po intensywnym piciu w 1241 roku. Podobno nakazał zgwałcenie 4000 dziewcząt z plemienia Oirat w wieku powyżej siedmiu lat na potrzeby haremu i domów publicznych. Miał wiele żon, w tym Töregene, oraz wiele konkubin, z którymi miał synów, takich jak Güyük. Mianował różnorodnych administratorów: Ujgurów, Chitanów, muzułmanów, chrześcijan. Podbił Wschodnią Xia, Tatarów Wodnych, a do 1240 r. podporządkował sobie Zakaukazje. Najechał Tybet, Indie i Kaszmir, czyniąc je swoimi zależnymi terytoriami. Po regencji Töregene władzę przejął jego syn Güyük.