W 1740 r. Prusacy podbili polskojęzyczny Górny Śląsk. Do 1744 r. narzucili niemiecki jako jedyny język dworski. W 1754 r. wprowadzono zakaz zatrudniania nauczycieli nieposługujących się językiem niemieckim. Do 1763 r. wprowadzono obowiązkową naukę języka niemieckiego we wszystkich szkołach podstawowych. W ciągu 40 lat na Śląsku osiedlono 110 000 niemieckich kolonistów. W 1810 r. zakazano używania języka polskiego podczas nabożeństw ewangelickich. Podporządkowano Kościół katolicki państwu i skonfiskowano jego majątek. Osiedlono pruskich protestantów na ziemiach polskich. Zakazano zatrudniania polskich robotników w śląskich kopalniach. W latach 1830–1840 za rządów Flottwella zintensyfikowano germanizację. W latach 1872–1874 wydalono polskich nauczycieli i narzucono język niemiecki w szkołach. W 1876 r. usunięto język polski z sądów i urzędów. W 1885 r. deportowano 26 000 Polaków w ramach pruskiej akcji „rugi”. W 1904 r. uchwalono ustawy osadnicze blokujące budowę obiektów przez Polaków. W 1908 r. zakazano używania języka polskiego w stowarzyszeniach, chyba że 60% członków posługiwało się tym językiem. Do 1944 r. zmieniono 24 810 polskich nazwisk w samym Gdańsku. W 1901 r. we Wrześni polskie dzieci strajkowały przeciwko niemieckiej nauce religii.