Metoda GRoSS precyzyjnie lokalizuje selekcyjne fale w odpowiednich gałęziach symulacji, nawet w przypadku domieszki genetycznej i wąskich gardeł. Metoda ta przewyższa wyniki uzyskane przy użyciu współczynnika FST dla par i metody PBS dzięki wykorzystaniu pełnej topologii grafu. Odtwarza znane sygnały selekcji u ludzi, takie jak trwałość laktazy u mieszkańców północnej Europy oraz pigmentacja skóry u Europejczyków i mieszkańców Azji Wschodniej. Klaster immunologiczny IGH podlega najsilniejszej selekcji w chińskiej gałęzi Dai. TARBP1 o częstotliwości >50% u mieszkańców Azji Wschodniej, ale <2% gdzie indziej, sygnalizuje adaptację do odporności na patogeny. Gen immunologiczny NFAM1 podlega selekcji u mieszkańców Azji Wschodniej. U rdzennych Amerykanów obserwuje się selekcję kinazy neuronalnej GSK3B, receptora GPR156, klastra genów spermatogenezy protaminowej oraz genu układu nerwowego MDGA2. Klaster protokadheryn podlega selekcji u łagodnego rumuńskiego bydła szarego pod kątem łagodności i funkcji neuronalnych. Region o wielkości 4,4 Mb u bydła rasy Holstein podlega selekcji pod kątem genów związanych z wydajnością mleczną, mięśniami i neurodegeneracją. Gałąź bydła rasy Maremmana wykazuje selekcję pod kątem masywnej budowy ciała i genów mięśniowych. Inwersje dorsza na chromosomach LG01, LG02, LG07, LG12 napędzają różnicowanie ekotypów najsilniej w gałęziach północno- i wschodnioatlantyckich. Mieszkańcy Azji Wschodniej w wyjątkowy sposób przystosowali białko wiążące HIV TARBP1, które nie występuje nigdzie indziej. Metoda jest odporna na małe rozmiary próby, sięgające nawet 4 diploidów na populację.