Definicja i charakterystyka kapitalizmu kompradorskiego: W kapitalizmie kompradorskim o dostępie do rynku decyduje przynależność do sitwy, której najtwardszym jądrem są tajne służby z komunistycznym rodowodem, w przeciwieństwie do zwyczajnego kapitalizmu, gdzie decydują właściwości podmiotu (jak pracowitość czy przedsiębiorczość) . Geneza i trwałość systemu: System ten został ustanowiony w 1989 roku przez generała Kiszczaka ze swoimi konfidentami . Kapitalizm kompradorski ani drgnął pomimo licznych zmian rządów i partii politycznych na przestrzeni lat, co sugeruje, że nie został on ustanowiony przez partie polityczne . Wykluczenie ekonomiczne: Szkodliwość kapitalizmu kompradorskiego polega na tym, że osoby nienależące do sitwy są wyrzucane poza główny nurt życia gospodarczego (obejmujący sektory finansowy, paliwowy, energetyczny), na margines, aby przywilej sitwy nie utracił sensu ekonomicznego . Negatywne skutki dla narodu: Powoduje to wykorzystanie potencjału ekonomicznego narodu w niewielkim stopniu . Prowadzi również do "zwijania się" narodu, starzenia się społeczeństwa (odsetek dzieci i młodzieży zmniejszył się o 10%) i w efekcie do jego wymierania . Negatywne skutki dla państwa: Kapitalizm kompradorski jest niekorzystny dla interesu państwowego, ponieważ państwo nie może stworzyć siły w żadnym segmencie funkcjonowania, z segmentem militarnym na czele (państwo jest rozbrojone) . Postulowane rozwiązanie i trudności: Konieczne jest jak najszybsze zlikwidowanie kapitalizmu kompradorskiego i zastąpienie go zwyczajnym kapitalizmem ze względu na interes narodowy i państwowy . Chociaż jest to technicznie możliwe (wymaga zmiany prawa), jest to bardzo trudne, a być może niemożliwe politycznie, ponieważ sitwa naprawdę rządzi Polską, używając przywódców jako dekoracji.