Anton Petrov omawia niedawne badanie wyjaśniające cykliczne zazielenianie się Sahary. Wyjaśnia, że pustynia przechodzi przez przewidywalne, ekstremalne cykle przechodzenia od suchego pustynnego krajobrazu do zielonej sawanny co około 21 000 lat. Odkrycia archeologiczne, takie jak jaskiniowe malowidła przedstawiające pływających ludzi oraz dowody na istnienie starożytnych jezior i zwierząt, takich jak hipopotamy, potwierdzają, że Sahara nie zawsze była pustynią. Badanie to powiązało ten cykl z cyklem precesyjnym Milankovitcha, czyli lekkim kołysaniem osi Ziemi, które wzmacnia monsun zachodnioafrykański, co skutkuje deszczami i zazielenianiem się regionu. Ten cykl zmian klimatu miał również kluczowe znaczenie dla migracji i ewolucji człowieka z Afryki.