Oszacowaliśmy wskaźniki przestępczości wśród 70 grup imigrantów pochodzenia w Holandii w latach 2005-2018. Wyniki wskazały, że wskaźniki przestępczości ogólnie spadały dla każdej grupy w badanym okresie, jak i w całym kraju, ze spadkiem o około 50% od 2005 roku. Grupy imigrantów były bardzo zróżnicowane pod względem wskaźników przestępczości, przy czym kraje Azji Wschodniej były niższe, a kraje muzułmańskie, a także holenderskie (byłe) posiadłości kolonialne na Karaibach, były wyższe niż rdzenni mieszkańcy. Stwierdziliśmy, że krajowe IQ i odsetek muzułmanów w populacji krajów pochodzenia przewidywały względne różnice we wskaźnikach przestępczości, r = odpowiednio 0,64 i 0,45, zgodnie z wcześniejszymi badaniami zarówno w Holandii, jak i w innych krajach europejskich. Ponadto przeprowadziliśmy ankietę wśród 200 osób mieszkających w Holandii, aby zmierzyć ich preferencje dotyczące imigrantów z każdego kraju pochodzenia pod względem przyjmowania większej lub mniejszej liczby osób z każdego kraju. Zgodnie z Carlem (2016), obliczyliśmy średnią metrykę opozycji dla każdego kraju. Korelowało to silnie z rzeczywistymi wskaźnikami przestępczości, które uzyskaliśmy, r = 0,46 i 0,57, odpowiednio dla wyników ważonych i nieważonych. Głównymi wartościami odstającymi w regresji były holenderskie posiadłości (byłych) kolonii, a po ich wykluczeniu korelacje wzrastają odpowiednio do 0,68 i 0,66. Regresje z prawdopodobnymi czynnikami zakłócającymi (odsetek muzułmanów, stałe efekty geograficzne) wykazały, że wskaźniki przestępczości nadal były użytecznym predyktorem sprzeciwu wobec konkretnych krajów. Wyniki zinterpretowano jako zgodne z racjonalną preferencją wyborców wobec imigrantów o mniejszej podatności na przestępczość.