AktualnaAgenda.pl

Jak korzystać z portalu? Rozwiń

Wpisy nie są źródłami, lecz streszczeniami materiałów źródłowych. Naciśnij 'Przejdź do źródła', aby przeczytać oryginalne źródło. Nie każdy wpis jest streszczeniem źródła, niektóre bywają komentarzem lub formą opracowania dotyczącą fragmentu, który autorowi wpisu wydał się interesujący. Celowe podawanie nieprawdy jest zabronione. Wpisy zawierające nieprawdę, lub których źródło niedowodzi tezy stawianej we wpisie są w widoczny sposób oznaczane przez moderatora - jako bezpodstawne lub nieprawdziwe. Jeżeli zauważysz tego typu wpis to napisz o tym w komentarzu, lub zgłoś moderatorowi (przycisk 'Zgłoś'). Wpisy będą oznaczane, a nie kasowane - zwiększa to liczbę osób do których dotrze sprostowanie.
Część wpisów zawiera same media bez wskazania materiału źródłowego, lub mają formę luźną, lub stanowią krótką informację nt. istotnych wydarzeń bieżących. Takie treści w założeniu portalu mają stanowić urozmaicenie, a przeważająca liczba wpisów ma być streszczeniem zrecenzowanego badania źródłowego. Jeżeli nie widzisz przycisku 'Przejdź do źródła', lub źródło nie jest podane w treści wpisu, traktuj wpis jako materiał drugiej kategorii - oczywiście dalej możesz taką treść oznaczyć jako nieprawdziwą argumentując to w komentarzu.
Tematy wpisów możesz wybierać za pomocą filtra. Wybrane w filtrze tagi trafiają do URL i możesz je udostępnić kopiując link.
Zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać własne wpisy, oraz komentarze.
Pisząc komentarze użytkownicy mogą oznaczać wpisy jako np. ich zdaniem zawierające fałszywe informacje. Komentarze z podanymi źródłami lub z innego powodu istotne, zostaną oznaczone przez administratora i będą wyświetlane w widocznym miejscu, w tym na stronie głównej. Wpisy z nowo dodanymi komentarzami trafiają na początek 'Nowości', aby zwiększyć zasięg nowej informacji w temacie - np. sprostować nieprawde.
Więcej informacji w zakładce o nas.

W przypadku wczesnych europejskich rolników dobór naturalny faworyzował geny MHC pochodzące od mezolitycznych łowców-zbieraczy, a nie od neolitycznych rolników.

W przypadku wczesnych europejskich rolników dobór naturalny faworyzował geny MHC pochodzące od mezolitycznych łowców-zbieraczy, a nie od neolitycznych rolników.

Region MHC wykazał najsilniejszą szybką ewolucję w Europie epoki kamienia łupanego. MHC wykazywał nadmierny udział pochodzenia od mezolitycznych łowców-zbieraczy, mimo że w genomach z późnej epoki kamienia łupanego udział HG wynosił ogółem 20%. Pochodzenie MHC z późnego neolitu było w proporcji 50:50 między łowcami-zbieraczami a rolnikami, a nie głównie rolnikami. Selekcja zachowała lokalne europejskie warianty immunologiczne łowców-zbieraczy pod...

newnickk 25 mar 2026 Europa i UE Ewolucja Genetyka

Rolnicy z Anatolii w znacznej mierze wyparli polskich łowców-zbieraczy w neolitycznej północno-środkowej Polsce.

Starożytna kobieta z grupy z Brześcia Kujawskiego należy do haplogrupy U5a1c. Dane genomowe 17 osób obejmują okres od środkowego neolitu do wczesnej epoki brązu. Migrujący rolnicy z Anatolii w znacznym stopniu wyparli lokalnych łowców-zbieraczy z okresu mezolitu. W północno-środkowej Polsce obserwuje się zróżnicowany poziom mieszania się populacji łowców i rolników. Powtarzające się mieszanie się łowców i rolników trwało trzy tysiąclecia. Niezmie...

newnickk 25 mar 2026 Polska i Polacy Genetyka Rolnictwo

Homo sapiens z Bacho Kiro, żyjący 46 000 lat temu, posiadał niedawne pochodzenie od neandertalczyków oraz geny charakterystyczne dla wschodniej Eurazji.

W bułgarskiej jaskini Bacho Kiro znaleziono najstarsze w Europie ozdoby wykonane przez Homo sapiens, liczące ponad 43 000 lat. Wśród szczątków datowanych na 46 000 lat znajdują się żuchwy Homo sapiens, co potwierdzono na podstawie analizy DNA i morfologii. Trzy osobniki z wczesnego paleolitu górnego, żyjące 44 000–40 000 lat temu, miały wysoki udział genów neandertalskich pochodzących od przodków sprzed sześciu lub siedmiu pokoleń. Osobniki te ma...

newnickk 25 mar 2026 Homo Sapiens Homo Neanderthalensis Genetyka

Człowiek z Tianyuan stanowi głęboko rozdzieloną, bazową linię ewolucyjną Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej, która oddzieliła się od linii europejskiej 40 000 lat temu.

Człowiek z Tianyuan żył 39 000–42 000 lat temu w pobliżu Pekinu. Reprezentuje najwcześniejszą linię rodową wschodniej Eurazji, będącą przodkiem mieszkańców Azji Wschodniej, Azji Południowo-Wschodniej, Syberii oraz rdzennych Amerykanów. Genetycznie oddzielił się od europejskich przodków przed 40 000 lat. Należy do haplogrupy B mtDNA i chromosomu Y K2b. Nie posiada cech żuchwy podobnych do neandertalczyków, charakterystycznych dla archaicznych mies...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Ewolucja Azja północno-wschodnia

Najwcześniejsi europejscy ludzie współcześni, genetycznie spokrewnieni z mieszkańcami Azji Wschodniej, posiadali niedawne pochodzenie od neandertalczyków.

W jaskini Bacho Kiro odkryto genomy trzech najwcześniejszych przedstawicieli gatunku Homo sapiens z późnego plejstocenu w Europie, datowanych na okres 45 930–42 580 lat temu. Osoby te są bliżej spokrewnione z dzisiejszymi mieszkańcami Azji Wschodniej i rdzennymi Amerykanami niż z późniejszymi mieszkańcami zachodniej Eurazji. Stanowią one dowód na nieznaną dotąd falę migracji współczesnych ludzi do Europy. Wszyscy trzej mieli przodków neandertalcz...

newnickk 25 mar 2026 Europa i UE Azja północno-wschodnia Ameryka północna

Najwcześniejsi europejscy ludzie współcześni mieli w sobie geny pochodzące od niedawno wymarłych neandertalczyków i byli genetycznie powiązani z mieszkańcami Azji Wschodniej.

W jaskini Bacho Kiro odkryto genomy trzech osobników Homo sapiens datowane na okres 45 930–42 580 lat temu – są to najstarsze znaleziska w Europie. Osobniki te kojarzone są z narzędziami i ozdobami z wczesnego górnego paleolitu. Są one bliżej spokrewnione z mieszkańcami Azji Wschodniej i rdzennymi Amerykanami niż z późniejszymi mieszkańcami zachodniej Eurazji. Stanowią one dowód na nieznaną dotąd migrację współczesnych ludzi do Europy. Migranci c...

newnickk 25 mar 2026 Homo Sapiens Homo Neanderthalensis Europa i UE

Mężczyźni z gatunku ludzkiego i kobiety z gatunku neandertalczyków nie mieli zdolnego do życia potomstwa.

Pięciu z siedmiu pradawnych ludzi znalezionych w jaskini Bacho Kiro w Bułgarii, datowanych na okres 45 930–42 580 lat temu. Samce neandertalczyków i samice współczesnych ludzi dawały zdolne do życia potomstwo. Współcześni mężczyźni i kobiety neandertalskie nie mieli zdolnego do życia potomstwa. Brak chromosomów Y neandertalczyków u współczesnych ludzi dowodzi, że hybrydowe samce nie były zdolne do życia. Postawiono hipotezę o reakcji alergicznej ...

newnickk 25 mar 2026 Homo Neanderthalensis Homo Sapiens Hybrydy

Chromosom Y pozwala prześledzić nieprzerwaną linię ojcowską od afrykańskiego „Y-Adama” aż po wszystkich współczesnych mężczyzn.

Chromosom Y przechodzi w niezmienionej postaci z ojca na syna bez rekombinacji. Haplogrupy ojcowskie wskazują na wspólnych, pradawnych przodków płci męskiej. Wszyscy żyjący mężczyźni wywodzą się od „Adama chromosomu Y” z Afryki. Haplogrupy powstały w wyniku migracji ludzi z Afryki do Eurazji i Ameryk. DNA chromosomu Y zachowuje zapis przetrwania linii ojcowskiej na przestrzeni ponad 200 000 lat. DNA autosomalne ulega szerokiemu wymieszaniu, ale D...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Genetyka Ewolucja

W jaskini Bacho Kiro znaleziono najstarsze w Europie szczątki Homo sapiens, datowane na 47 000 lat temu.

W bułgarskiej jaskini Bacho Kiro znaleziono najstarsze w Europie szczątki Homo sapiens sprzed 47 000 lat. Zespół Jeana-Jacques’a Hublina potwierdził, że fragmenty takie jak szczęka, miednica, kości długie i zęby należą do Homo sapiens, a nie do neandertalczyków. W stanowisku tym odkryto warstwy z okresu musteryjskiego oraz najwcześniejsze ślady kultury oryniackiej sprzed 43–38 000 lat. 46-tysięczna kość zwierzęca nosi najstarszy znany wygrawerowa...

newnickk 25 mar 2026 Europa i UE Homo Sapiens Homo Neanderthalensis

Pierwsi Europejczycy żyjący 45 000 lat temu mieli przodków neandertalczyków sprzed 5–7 pokoleń, a osoby spoza Afryki odziedziczyły 2% DNA neandertalczyków.

Osoby spoza Afryki posiadają do 2% DNA neandertalczyków, będącego wynikiem dawnej krzyżówki gatunków. Melanezyjczycy, australijscy Aborygeni i Papuasi mają wyższy udział DNA denisowczyków. Osoby z jaskini Bacho Kiro wykazywały najwyższy udział neandertalskiego pochodzenia spośród wczesnych ludzi sięgających 5–7 pokoleń wstecz. Czaszka ze Zlatý kůň, licząca 45 000 lat, wskazuje na neandertalskie pochodzenie sprzed zaledwie 2000 lat. Długie segment...

newnickk 25 mar 2026 Homo Neanderthalensis Denisowianie Homo Sapiens

Tylko 1,5–7% genomu współczesnego człowieka jest unikalne, nie uwzględniając wspólnego pochodzenia oraz mieszania się z neandertalczykami i denisowczykami.

Rozdzielenie genetyczne między przodkami współczesnych ludzi a neandertalczykami miało miejsce 520–630 tysięcy lat temu. Wspólna zmienność genetyczna przodków w dużej mierze zachowała się u współczesnych ludzi. Po tym rozdzieleniu u współczesnych ludzi pojawiły się nowe zmiany w DNA. Nowa metoda SARGE pozwala zidentyfikować fragmenty genomu charakterystyczne wyłącznie dla współczesnych ludzi. To unikalne DNA nie występuje u wspólnych przodków z n...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Ewolucja Homo Sapiens

Zunifikowana sekwencja drzewa filogenetycznego ujawnia głębokie afrykańskie linie rodowe, wydarzenie „wyjścia z Afryki” oraz archaiczne domieszki genetyczne u mieszkańców Oceanii.

Metoda pozwala wywnioskować pojedynczy drzewo genealogiczne na podstawie 3601 współczesnych i 8 starożytnych genomów oraz 3589 starożytnych ograniczeń. Drzewo zawiera 27 milionów haplotypów przodków i 231 milionów linii rodowych. Dokładnie odtwarza relacje między osobnikami i populacjami. Identyfikuje potomków starożytnych próbek. TMRCA wykazuje znaczne różnice w 215 populacjach ze względu na różnice w liczebności populacji. Potwierdza sygnały ar...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Genetyka Ewolucja

Geny neandertalczyków u współczesnych Europejczyków zmniejszają kulistość mózgu.

Neandertalczycy mają wydłużone czaszki, w przeciwieństwie do kulistych mózgów współczesnych ludzi. Współcześni Europejczycy posiadają rzadkie fragmenty DNA neandertalczyków, pochodzące z krzyżowania się gatunków. Geny neandertalczyków UBR4 i PHLPP1 zmniejszają kulistość mózgu. Geny te wpływają na neurogenezę i mielinizację. Najsilniejsze efekty występują w skorupie i móżdżku. Skorupa i móżdżek odpowiadają za uczenie się, ruch i pamięć. Różnice w ...

newnickk 25 mar 2026 Homo Neanderthalensis Genetyka Ewolucja

Białka z gatunku Paranthropus robustus, pochodzące z południowoafrykańskich zębów sprzed 2 milionów lat, wskazują na dalsze pokrewieństwo z Homo sapiens w porównaniu z bliższym pokrewieństwem z neande

Białka wyizolowane z czterech zębów P. robustus znalezionych w jaskini Swartkrans w RPA. Dzięki spektrometrii masowej zsekwencjonowano 400 aminokwasów z białek szkliwa zębów. Białko amelogenina-Y pozwala zidentyfikować dwa zęby należące do samców. Białka związane z chromosomem X pozwalają zidentyfikować dwa zęby należące do samic. Drzewo ewolucyjne wskazuje, że P. robustus jest odległy od Homo sapiens. Neandertalczycy, denisowianie i H. sapiens t...

newnickk 25 mar 2026 Murzyni Republika Południowej Afryki Ewolucja

DNA szkieletu znalezionego w Dolinie Indusu pasuje do genetycznego profilu plemienia Irula z grupy dravidyjskiej i nie zawiera genu aryjskiego R1a1.

Szkielet z Rakhigarhi sprzed 4500 lat wykazuje genetyczne powiązania z plemieniem Irula z grupy dravidyjskiej w południowych Indiach. Gen aryjski R1a1 nie występuje w DNA ludności z Doliny Indusu. Cywilizacja Doliny Indusu poprzedza migrację Ariów i różni się od niej pod względem genetycznym. DNA neandertalczyków zapewnia współczesnym ludziom ochronę przed wirusami dzięki dawnej krzyżówce gatunkowej. Europejczycy i Azjaci posiadają 2 procent DNA ...

newnickk 25 mar 2026 Indie i Hindusi Teorie spiskowe Drawidzi

Mieszkańcy Azji Wschodniej mają o 12% dłuższe fragmenty genomu neandertalczyka niż mieszkańcy zachodniej Eurazji, co wynika z o 10–20% dłuższych odstępów między pokoleniami w ciągu ostatnich 40 000 la

Osoby spoza Afryki wykazują jedno zdarzenie domieszki neandertalskiej bez dodatkowego impulsu pochodzącego z Azji Wschodniej. Średnia długość fragmentów neandertalskich u mieszkańców Azji Wschodniej wynosi 88 kb, podczas gdy u mieszkańców Bliskiego Wschodu – 66 kb. Mieszkańcy Azji Wschodniej posiadają o 32% więcej sekwencji neandertalskich niż mieszkańcy zachodniej Eurazji, co wynika z większej częstotliwości występowania fragmentów. Mieszkańcy z...

newnickk 25 mar 2026 Azja północno-wschodnia Homo Neanderthalensis Genetyka

Mieszkańcy starożytnego Bliskiego Wschodu wywodzili się w nawet dwóch trzecich od pierwotnych mieszkańców Eurazji, którzy nie mieli domieszki genów neandertalczyków.

Udział pochodzenia od pierwotnych mieszkańców Eurazji wyniósł 66% w mezolitycznym Iranie i 44% w natufijskim Lewancie. Pierwotni mieszkańcy Eurazji oddzielili się od innych populacji pozaafrykańskich przed rozdzieleniem się grup z Ust'-Ishim i chińskich Han. Udział pochodzenia od pierwotnych mieszkańców Eurazji wykazuje ujemną korelację z domieszką neandertalską, co sugeruje, że pierwotni mieszkańcy Eurazji nie mieli takiej domieszki. Rolnicy z L...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Ewolucja Homo Neanderthalensis

Wielokrotne fale wymieszania genetycznego z neandertalczykami wyjaśniają, dllaczego wskaźnik pochodzenia genetycznego u mieszkańców Azji Wschodniej jest o 20% wyższy niż u Europejczyków.

Udział genów neandertalskich wynosi średnio 1,37% u Europejczyków i 1,64% u mieszkańców Azji Wschodniej. Mieszkańcy Azji Wschodniej wykazują o 19,6% wyższy poziom DNA neandertalskiego w porównaniu z Europejczykami. Model z jednym impulsem mieszania nie pasuje do danych dotyczących widma częstotliwości fragmentów. Model dwufazowy pasuje do danych z Azji Wschodniej z p=1 i danych z Europy z p=0,95. Model trójfazowy ma najwyższe prawdopodobieństwo a...

newnickk 25 mar 2026 Azja północno-wschodnia Europa i UE Homo Neanderthalensis

Dwa nowe elementy Alu specyficzne dla człowieka, HS2.25 i HS4.14, nie występują u naczelnych i charakteryzują się wysokim stopniem polimorfizmu w różnych grupach ludzkich.

Dwa polimorficzne elementy Alu, HS2.25 i HS4.14, należą do młodej, specyficznej dla człowieka podrodziny Ya5/8. HS2.25 i HS4.14 posiadają długie ogony bogate w sekwencję 3'-oligo-dA, liczące odpowiednio 41 i 52 nukleotydy. Oba powtórzenia Alu charakteryzują się niską częstotliwością mutacji losowych. HS2.25 otoczony jest 8-nukleotydowymi powtórzeniami bezpośrednimi. HS4.14 otoczony jest 14-nukleotydowymi powtórzeniami bezpośrednimi. HS2.25 zlokal...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Ewolucja Homo Sapiens

Elementy Alu stanowią 10% ludzkiego DNA jako retropozyony kształtujące genom i wskazujące na afrykańskie pochodzenie człowieka.

Elementy Alu są najliczniejszymi ludzkimi SINEs, występującymi w liczbie od 500 000 do 1 miliona kopii. Elementy Alu wywodzą się z RNA 7SL jako dimery o długości 300 pz. Zawierają one promotor pol III, sekwencję poliA, wyspy CpG oraz bezpośrednie powtórzenia. Elementy Alu wstawiają się poprzez retropozycję do regionów genomu bogatych w sekwencje AT. Wpływają one na rekombinację, transkrypcję i translację. Zdefiniowano dwanaście podrodzin Alu na p...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Ewolucja Murzyni

Duplikacje genów specyficzne dla człowieka powodują powiększenie mózgu poprzez gen GPR89B oraz zmiany w synapsach poprzez gen FRMPD2B.

Kompletny genom od telomeru do telomeru ujawnił 213 rodzin genów specyficznych dla człowieka. 362 paralogi występują we wszystkich współczesnych genomach ludzkich oraz transkryptomach mózgu. Sekwencjonowanie długich odczytów u setek ludzi ujawniło ślady selekcji, w tym gen CD8B. Wyeliminowanie dziewięciu ortologów u danio pręgowanego za pomocą CRISPR pozwoliło zbadać funkcje paralogów. Paralog GPR89B powoduje zależną od dawki ekspansję mózgu u la...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Ewolucja Homo Sapiens

Negritos z plemienia Ayta Magbukon mają najwyższy na świecie poziom DNA denisowczyków (5%) ze względu na minimalną domieszkę genów pochodzących z Azji Wschodniej.

Ayta Magbukon odziedziczyli 5% genów po denisowczykach. To o ponad 40% więcej niż w przypadku Papuasów. Filipińscy Negrito skrzyżowali się z denisowczykami około 50 000 lat temu. Denisowczycy osiedlili się na wyspach Pacyfiku ponad 100 000 lat temu. Współcześni ludzie przewyższali liczebnie denisowczyków, co doprowadziło do ich wyginięcia. Ayta Magbukon w minimalnym stopniu wymieszali się z migrantami z Azji Wschodniej, zachowując archaiczne DNA....

newnickk 25 mar 2026 Denisowianie Genetyka Filipiny

Selekcja równoważąca powoduje utrzymywanie się u ludzi nadmiernej liczby starożytnych polimorfizmów wynikających z delecji, związanych głównie z cechami układu odpornościowego i metabolizmu.

W populacjach ludzkich odnotowano 13,7% starożytnych SNV, które w różnych modelach wykazują wyniki przekraczające oczekiwania neutralne. Starożytne delecje stanowią 8,8% polimorfizmów i powstały przed rozdzieleniem się linii ludzkiej i archaicznej, które miało miejsce 700 tys. lat temu. Starożytne delecje wykazują wyższe wyniki selekcji równoważącej (stdβ2) niż delecje nie-starożytne w populacjach YRI, CEU i CHB. Powszechne starożytne delecje wyk...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Ewolucja Homo Sapiens

Geny odpowiedzialne za całkowitą powierzchnię kory mózgowej w nieproporcjonalnie dużym stopniu wpływają na rozrost przedniej kory asocjacyjnej.

Powierzchnia kory mózgowej człowieka wzrosła 2000-krotnie w porównaniu z myszami, głównie w obszarach asocjacyjnych. Kora przedczołowa uległa nieproporcjonalnie większemu rozszerzeniu w porównaniu z naczelnymi innymi niż człowiek. Całkowita powierzchnia wykazuje najwyższe korelacje genetyczne z obszarami czołowymi (rg 0,80–0,93). Całkowita grubość wykazuje najwyższą korelację z obszarami czołowo-ciemieniowymi (rg 0,71–0,92). Obszar potyliczny cha...

newnickk 25 mar 2026 Ewolucja Genetyka Homo Sapiens

Wśród Europejczyków odsetek osób z duplikacjami genu KANSL1, predysponującymi do zespołu mikrodelecji, wynosi 60%, podczas gdy wśród Afrykanów i Azjatów praktycznie nie występuje.

Haplotypy H1 i H2 rozdzieliły się 2,3 miliona lat temu. Haplotyp przodków H2, pozbawiony duplikacji, występuje w większym stopniu wśród afrykańskich łowców-zbieraczy, takich jak San, Hadza i Pigmeje. Haplotyp H2 nie występuje u mieszkańców Afryki Zachodniej; najwyższy odsetek (13%) odnotowano wśród sudańskiej grupy Beja, co wynika z domieszki genetycznej z Bliskiego Wschodu. Haplotyp H2D, charakteryzujący się krótką duplikacją CNP155, utrwalił si...

newnickk 25 mar 2026 Genetyka Ewolucja Murzyni

Ilościowe badanie przebiegu włókien ujawnia nowe wzorce połączeń anatomicznych wzdłuż osi przednio-tylnej hipokampu u człowieka.

Repozytorium zawiera kod do przedruku pracy Daltona i in. z 2022 r. poświęconej łączności hipokampa u ludzi. Analiza opiera się na obrazach MRI T1w i dyfuzyjnych z zbioru danych HCP. Trzy etapy charakteryzują łączność w osi przednio-tylnej. Etap 1 obejmuje przetwarzanie wstępne i traktografię całego mózgu. Etap 2 obejmuje traktografię hipokampu. Etap 3 oblicza wskaźniki łączności przednio-tylnej. W przypadku korzystania z kodu prosimy o cytowanie...

newnickk 25 mar 2026 Nauka Homo Sapiens

W ludzkim hipokampie występują wyraźne gradienty połączeń korowych w osi przednio-tylnej oraz wyodrębnione obszary o zwiększonej gęstości połączeń.

Najsilniejsze połączenia hipokampu z bocznymi obszarami skroniowymi TF, przyśrodkowymi obszarami ciemieniowymi ProS oraz obszarami potylicznymi V1. Obszary bieguna skroniowego TGv i TGd łączą się z przednią częścią ciała hipokampu. Przyśrodkowe obszary ciemieniowe ProS, POS1 i RSC łączą się z tylną częścią ciała i ogonem hipokampu. Obszary potyliczne V1–V4, V6 i V3A wykazują gradient o nasilającej się intensywności od przedniej do tylnej części. ...

newnickk 25 mar 2026 Nauka Psychologia Homo Sapiens

Wielkość mózgu homininów wzrosła trzykrotnie w wyniku korelacji społeczno-genetycznej z liczbą pęcherzyków jajnikowych w późnym wieku, a nie w wyniku bezpośredniej selekcji dotyczącej mózgu.

Model odtwarza rozmiary mózgów i ciał siedmiu gatunków homininów w skali australopiteków. Rozwój mózgu wynika wyłącznie z dodatniej współzmienności społeczno-genetycznej z liczbą pęcherzyków jajnikowych występujących w późniejszym etapie rozwoju. Nie występuje bezpośrednia selekcja dotycząca wielkości mózgu, rozmiarów ciała ani poziomu umiejętności. Bezpośrednia selekcja dotyczy wyłącznie liczby pęcherzyków jajnikowych, która maleje wraz z wiekie...

newnickk 25 mar 2026 Hominidy Homo Habilis Homo Sapiens

Sygnalizacja neuroprzekaźników w astrocytach przywraca synchronizację kory mózgowej myszy po jej zaburzeniu spowodowanym wybudzeniem.

Astrocyty reagują proporcjonalnie na zmiany poziomu pobudzenia poprzez rozszerzenie źrenic. Stężenie Ca2+ w astrocytach wykazuje silniejszą korelację ze średnicą źrenicy niż z prędkością biegu. Astrocyty wykrywają względne zmiany poziomu pobudzenia, a nie jego wartości bezwzględne. Wzrosty stężenia NE poprzedzają zmiany stężenia Ca2+ w astrocytach. Duże fazowe stężenie NE powoduje przedłużone wzrosty Ca2+ w astrocytach. Szczyty Ca2+ w astrocytach...

newnickk 25 mar 2026 Nauka Psychologia

Różnice w konektomie ludzkiego mózgu odzwierciedlają bezpośrednio rozdzielenia ewolucyjne od naczelnych.

Dane transkryptomiczne z projektu Allen Human Brain Atlas obejmują 20 737 genów w 68 obszarach kory mózgowej. Mapy średniej łączności dla połączeń o wczesnej i późnej trajektorii porównano przestrzennie z mapami ekspresji genów. Geny wykazujące istotne podobieństwo przestrzenne wykraczają poza ±1,96 odchylenia standardowego. Wczesne połączenia wiążą się z obszarami integrującymi mózg, a późne połączenia z obszarami segregującymi. Gene Ontology po...

newnickk 25 mar 2026 Ewolucja Genetyka Nauka

Sieci segregacji i integracji w ludzkim mózgu są powiązane z genami odpowiedzialnymi za projekcję neuronów podlegającymi pozytywnej selekcji w porównaniu z naczelnymi.

Ludzki mózg wykazuje współistnienie dwóch systemów funkcjonalnych: sieci segregacyjnej odpowiedzialnej za specjalizację modułów oraz sieci integracyjnej odpowiedzialnej za przepływ informacji. Ośrodki sieci segregacyjnej znajdują się w korze wzrokowej, korze ciemieniowej, obszarze skroniowo-ciemieniowym oraz korze czołowej. Sieć integracyjna obejmuje korę wyspową, przednią część zakrętu obręczy, biegun skroniowy oraz przyśrodkową część kory oczod...

newnickk 25 mar 2026 Ewolucja Genetyka Homo Sapiens

Poprzednia Strona 56 / 191 Następna